Πρόσφατα 'Αρθρα

Social Media

Χριστόφορος Μερούσης: «Χιώτης…Χαρούμενος και Ευλογημένος»

Είναι ένας αθλητής με πείσμα, επιμονή και μοναδική αντοχή που έχει για εφόδιο στο αθλητικό του σακίδιο πολλά… πολλά χιλιόμετρα και επιτυχίες. Ο Χιώτης, Χριστόφορος Μερούσης, ο «εθνικός» μας πλέον μαραθωνοδρόμος μετά τις τρεις συνεχόμενες πρωτιές του στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα που διεξάγεται παράλληλα με τον Κλασικό Μαραθώνιο της Αθήνας είχε δείξει από νωρίς τις διαθέσεις του.

Σε ηλικία 15 ετών και με αθλητική προπόνηση μόνο 3 μηνών κέρδισε στο πρώτο πρωτάθλημα Νέων και κάπου εκεί αποφάσισε να αφοσιωθεί αποκλειστικά στο τρέξιμο για να πρωταγωνιστήσει αρχικά στα 3000 μέτρα στιπλ και στη συνέχεια στις μεγαλύτερες αποστάσεις μέχρι το μαραθώνιο. Μια απόφαση που δε δικαίωσε μόνο τον ίδιο, αλλά προσφέρει και χαρά σε όλους μας που τον καμαρώνουμε να «καταπίνει» τις διαδρομές κρατώντας ψηλά την ελληνική σημαία σε μονομαχίες διεθνών αγώνων υψηλού επιπέδου.

Με τη γιορτή του αυθεντικού Μαραθωνίου της Αθήνας, ο Χριστόφορος μοιάζει ιδανική επιλογή για τη θέση του κεντρικού προσκεκλημένου στο 4ο τεύχος του iRUN, που βρέθηκε για να τοv συναντήσει στο «νησί της μαστίχας». Ας τον απολαύσουμε:

 

iRun: Είναι ιδιαίτερη τιμή να σε συναντούμε στη γενέτειρά σου στη Χίο και να συζητάμε για το Μαραθώνιο, για τον αθλητή και άνθρωπο Χριστόφορο. Ποιοι ήταν οι παράγοντες που επηρέασαν την απόφασή σου ώστε να μείνεις μόνιμα στη Χίο;

Χριστόφορος: «Η αγάπη μου για τον τόπο μου και ο τρόπος ζωής εδώ. Η ζωή μου δεν είναι και δε θέλω να είναι περίπλοκη, μου αρέσουν τα απλά πράγματα και παρόλο που πολλοί γνωστοί μου αναρωτιούνται για το εάν βαριέμαι λόγω της έλλειψης πολλών επιλογών εδώ, εμένα μου αρκεί. Έχω την ησυχία μου, τρέχω όπου θέλω, το έχω συνηθίσει και δεν το αλλάζω με τίποτα».

iRun: Εδώ στη Χίο αντιμετώπισες «αθλητικές» δυσκολίες όπως θέματα υποδομών;

Χριστόφορος: «Ναι φυσικά, καταρχήν εδώ υπάρχει πολυκοσμία στους χώρους που κάνουμε προπόνηση. Το δημοτικό στάδιο Χίου είναι καθημερινά γεμάτο. Πέρυσι αναγκάστηκα και έβγαλα την προετοιμασία για το μεγαλύτερο αθλητικό μου όνειρο την Ολυμπιάδα του Ρίο, στο δρόμο. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχεις πολλές επιλογές, είσαι αναγκασμένος να τρέχεις στο δρόμο όπου για ευνόητους λόγους δεν είναι ότι καλύτερο».

iRun: Παρόλα αυτά μετά τις συνεχόμενες διακρίσεις που έχεις, διέκρινες διαφορετική αντιμετώπιση από το κράτος ή από εταιρίες χορηγούς;

Χριστόφορος: «Σαν αθλητής κλειστού Στίβου (3.000μ μετ’ εμποδίων) δεν είχα χορηγούς. Το 2001 είχα τερματίσει τρίτος σε πανευρωπαϊκό εφήβων και με είχαν συμβουλεύσει να προσέξω τους χορηγούς που θα διαλέξω. Δεν εμφανίστηκε κανείς. Με την ενασχόλησή μου όμως με το Μαραθώνιο τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα γιατί πλέον έχω ανθρώπους που με στηρίζουν. Η New Balance είναι μεγάλος χορηγός μου, η Garmin, η DHL ο σύλλογος που ανήκω ο Φιλοπρόοδος Όμιλος Βροντάδου και φυσικά η Υπηρεσία Φυσικής Αγωγής της Ελληνικής Αστυνομίας που είναι η βασική μου εργασία».

iRun: Πως συνδυάζεις την εργασία, την αθλητική σου δραστηριότητα και την οικογένεια;

Χριστόφορος: «Πιστεύω ότι ο κάθε άνθρωπος πρέπει να εξελίσσεται και να είναι πολύπλευρος. Η Υπηρεσία μου με βοηθάει να κάνω πρωταθλητισμό και ευχαριστώ την Ελληνική Αστυνομία για αυτό, προσπαθώ να την τιμώ με την προσπάθειά μου. Προσπαθώ να είμαι εξίσου καλός σε όλους τους τομείς».

iRun: Πως βιώνεις στην καθημερινότητά σου που λόγω επαγγελματικής ιδιότητας φοράς το εθνόσημο, είσαι κάτοικος ακριτικού νησιού και εκπροσωπείς την Ελλάδα σε αγώνες που λαμβάνουν χώρα στο εξωτερικό;

Χριστόφορος: «Νιώθω χαρούμενος και ευλογημένος παρά τις δυσκολίες. Χρειάζεται σωστός προγραμματισμός για τη μετάβασή μου σε κάποιο αγώνα, μας χωρίζει η θάλασσα και το Χειμώνα τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο δύσκολα λόγω απαγορευτικού. Ο προπονητής μου, Σταύρος Καρές βρίσκεται στην Αθήνα και με προπονεί μέσω τηλεφώνου, εδώ δυστυχώς δεν έχω κάποιο συναθλητή μου ώστε να προπονηθούμε παρέα».

iRun: Τα συναισθήματά σου ή κάποια ιδιαίτερη στιγμή από τη συμμετοχή σου στο όνειρό σου την Ολυμπιάδα του Ρίο;

Χριστόφορος: «Η πιο δυνατή στιγμή ήταν όταν άκουσα ότι θα συμμετέχω. Συγκεκριμένα βρισκόμουν στην Αθήνα στην οδό Ερμού και μόλις το άκουσα έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου. Το όριο για συμμετοχή στην Ολυμπιάδα ήταν 2 ώρες και 19 λεπτά όσο ακριβώς ήταν και ο δικός μου χρόνος. Ήταν για μένα ένας στόχος από παιδί που ξεκίνησα την αθλητική μου ενασχόληση. Όσο πλησίαζε ο καιρός, μεγάλωνε η αγωνία μου για να μην τραυματιστώ, να μεταβώ ομαλά στη Βραζιλία και να αγωνιστώ και καθώς βρέθηκα εκεί μεγάλωσε το άγχος μου μην τυχόν και δεν τερματίσω. Ειδικά για τον τερματισμό το βίωσα «εκ των έσω» που έβλεπα αθλητές να κάνουν υπερπροσπάθεια, να είναι τραυματισμένοι και να κουτσαίνουν με σκοπό πάντα να τερματίσουν στην Ολυμπιάδα. Είναι πιστεύω η μεγαλύτερη τιμή που μπορεί να έχει ένας αθλητής».

iRun: Μίλησες για υπερπροσπάθεια και γνωρίζουμε ότι πέρυσι -στην 4η συνεχόμενη νίκη σου στο Μαραθώνιο της Αθήνας – κατέβαλες μεγάλη προσπάθεια για να τερματίσεις. Θέλεις να μοιραστείς δύο λόγια μαζί μας;

Χριστόφορος: «Έκανα τον αγώνα της ζωής μου γιατί φάνταζε σε όλους -ακόμα και σε εμένα- χαμένος αλλά μπόρεσα και το «γύρισα» υπέρ μου. Χρειάστηκα πολύ εγκεφαλική δουλειά κατά τη διάρκεια του αγώνα γιατί φτάνοντας στην Αγία Παρασκευή αισθανόμουν καταβεβλημένος παρόλο που τα τελευταία χρόνια από το 2012 λαμβάνω μέρος σε πολλούς αγώνες και 2 Μαραθώνιους το χρόνο. Το καλοκαίρι δούλευα σκληρά για την Ολυμπιάδα στη Βραζιλία επομένως υπήρχε ο παράγοντας «κούραση» σωματικά και πνευματικά, ένα εξτρά άγχος και πίεση καθώς και ένα πρόβλημα με το γόνατο. Δεν είχα όμως δεχτεί ότι «θα χάσω έτσι εύκολα» μετά από τις προσπάθειες που έχω κάνει σαν αθλητής και σαν άνθρωπος. Μάζεψα τις δυνάμεις μου και το βηματισμό μου και έκανα πολύ μεγάλη ανατροπή όπως είχα κάνει και στο πανευρωπαϊκό εφήβων στην Ιταλία που πήρα το μετάλλιο, θα μου μείνει αξέχαστο. Σκέφτηκα ότι ο υιός μου που ήρθε πρώτη φορά στην Αθήνα, θα με δει ότι τουλάχιστον προσπαθώ. Από αυτές τις εμπειρίες έγινα καλύτερος άνθρωπος γιατί με επιμονή και υπομονή μπορείς να καταφέρεις πολλά».

iRun: Έχεις πολύ μεγάλη αγάπη για το γιο σου και φαίνεται στις κοινές σας φωτογραφίες. Θα ήθελες να τον δεις αθλητή ή πρωταθλητή;

Χριστόφορος: «Όταν τερμάτισα πέρυσι στο Μαραθώνιο της Αθήνας δε θα ξεχάσω την έκφραση του όταν τον είχα αγκαλιά γιατί ήμουν «στραπατσαρισμένος» από τον αγώνα και αναρωτιόταν αν είναι αυτός ο μπαμπάς μου ή όχι. Εκείνη τη στιγμή ένιωσα είχα όλον τον κόσμο αγκαλιά. Θα ήθελα να τον δω σαν αθλητή. Ο πρωταθλητισμός δεν πρέπει να είναι αυτοσκοπός. Το κάθε παιδί πρέπει να ακολουθήσει το δρόμο του, θα είμαι χαρούμενος να είναι αθλητής και να αγαπάει αυτό που κάνει. Μπορεί να μην ασχοληθεί με το τρέξιμο και δε θα ήθελα να του δημιουργήσω κάποια πίεση. Οι νέοι πρέπει όμως να ασχολούνται με την άθληση γιατί ο αθλητισμός είναι μια πόρτα μεγάλη για όλους ενώ ο πρωταθλητισμός ένα μικρό πορτάκι για λίγους που αν το διαβούν πρέπει να ξέρουν τι θέλουν μετά από αυτό».

iRun: Ποιες είναι οι σημαντικότερες νίκες σου;

Χριστόφορος: «Ο περσινός Μαραθώνιος που τον χαρακτήρισα σαν αγώνα της ζωής μου λόγω της ανατροπής, ο αγώνας τον Απρίλιο του 2015 στο Αμβούργο που είχα μεγάλο άγχος και έκανα ατομικό ρεκόρ που βοήθησε να προκριθώ στην Ολυμπιάδα, και ο Μαραθώνιος της Αθήνας του 2015. Όταν βρίσκεσαι σε καλή κατάσταση ανταμείβεσαι Έκανα την καλύτερη επίδοσή μου στην Αθήνα το 2015 παρόλο που ήταν ο 3ος Μαραθώνιος που συμμετείχα μέσα στο χρόνο και σε διάστημα 40 ημερών μετά το Μαραθώνιο του Βερολίνου».

iRun: Πως βλέπεις τα πράγματα φέτος; Ποια είναι η κατάστασή σου, η προετοιμασία σου;

Χριστόφορος: «Νομίζω ότι έχω δουλέψει περισσότερο σε σχέση με πέρυσι όμως δεν μπορείς να προβλέψεις ποτέ ένα Μαραθώνιο αλλά να τον σεβαστείς. Όλοι όπως και εγώ θα κάνουμε την προσπάθειά μας για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα».

iRun: «Ο Μαραθώνιος σίγουρα θέλει «στρατηγική». Ποια είναι η δική σου προσέγγιση και διαχείριση για τα 42χλμ;

Χριστόφορος: «Προσωπικά στηρίζομαι πολύ στην αίσθηση, όταν νιώθω καλά τρέχω και καλά. Δεν έχω συγκεκριμένα πράγματα που θα ακολουθήσω αλλά είμαι έτοιμος να φτάσω τον εαυτό μου και το σώμα μου στο απροχώρητο, γεγονός που με βοηθάει πάρα πολύ. Καλό το πλάνο και η στρατηγική αλλά κατά τη διάρκεια του αγώνα πολλά μπορούν να συμβούν και να αλλάξουν τα δεδομένα, εισέρχεται και ο παράγοντας κούραση και όλα πάνε «περίπατο»».

iRun: Οι αγωνιστικοί σου στόχοι για την επόμενη χρονιά;

Χριστόφορος: «Οι πανευρωπαϊκοί αγώνες και αν αντέχω -γιατί αισίως βαδίζω τα 36- άλλη μια συμμετοχή σε Ολυμπιάδα. Ο χρόνος δυστυχώς είναι αμείλικτος με όλους και μετά από κάποια ηλικία χρειάζεται διαφορετική διαχείριση».

iRun: Ποιός είναι ο αγαπημένος σου αγώνας εγχώριος ή εξωτερικού;

Χριστόφορος: «Ο Μαραθώνιος του Βερολίνου. Παρόλο που ήμουν τραυματίας έτρεξα όσο είχα ατομικό ρεκόρ και διαπίστωσα αυτό που μου έλεγαν όλοι. Ευθεία δρόμος με σχεδόν πάντα ιδανικό καιρό και πάρα πολύ κόσμο. Είναι μια πόλη που είναι φτιαγμένη για τρέξιμο με πολλά πάρκα και μεγάλους δρόμους. Εάν είσαι σε καλή κατάσταση στο Βερολίνο μπορείς να κάνεις καλή επίδοση. Το μόνο αρνητικό είναι ότι ο αγώνας διοργανώνεται Σεπτέμβριο και χρειάζεται να κάνεις προετοιμασία στην Ελλάδα το καλοκαίρι με τον καύσωνα».

iRun: Η προπόνησή σου εδώ στο νησί τι περιλαμβάνει;

Χριστόφορος: «Τρέχω 150-170χλμ την εβδομάδα τα οποία τα μοιράζω σε δρόμο και σε γήπεδο. Εδώ στο νησί έχει πολύ αέρα επομένως πηγαίνω και σε γήπεδο για να προφυλαχθώ».

iRun: Με τι προτιμάς να ασχολείσαι εκτός αγώνων;
Χριστόφορος: «Με το μικρό γιο μου που με χαλαρώνει πολύ, να παρακολουθώ ταινίες στο σπίτι και με το ψάρεμα που έχω παραμελήσει λόγω μεγάλου φόρτου».


iRun: Η σχέση σου με τη θάλασσα;

Χριστόφορος: «Όταν είσαι νησιώτης η θάλασσα είναι κομμάτι σου. Δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς αυτή, είναι στην καθημερινότητά σου. Όταν φεύγω από το νησί μου λείπει».

iRun: Αντλείς δύναμη από κάποιο μέρος εδώ στη Χίο;
Χριστόφορος: «Ο τρόπος ζωής εδώ, η ηρεμία και η επαφή με τον κόσμο μου δίνει μεγάλη δύναμη και έξτρα ευθύνη. Ο κάβος της Χίου μου μεταφέρει δύναμη και όταν δεν έχει πολύ αέρα το τρέξιμο δίπλα στη θάλασσα μου δίνει μεγάλη ηρεμία και γαλήνη».

iRun: Ποια είναι η άποψή σου για τον κόσμο που συμμετέχει όλο και πιο πολύ στο δρομικό κίνημα;

Χριστόφορος: «Είναι πολύ όμορφο και πρέπει να γίνει νοοτροπία και κουλτούρα στην Ελλάδα κάτι που συμβαίνει ήδη στο εξωτερικό. Ελπίζω δηλαδή να μην είναι μόδα ή φούσκα. Μόνο οφέλη μπορεί να προσφέρει η άθληση γενικά».

iRun: Μικρά μυστικά ή συμβουλές στους δρομείς που θα συμμετάσχουν πρώτη φορά στο Μαραθώνιο;

Χριστόφορος: «Ο δρομέας πρέπει να προσέξει τα εξής: Tα ρούχα που θα φορέσει να είναι ελαφριά, και να γνωρίζει ότι του ταιριάζουν, δηλαδή να τα έχει ξαναφορέσει. Τα παπούτσια του πρέπει να είναι δουλεμένα και προσαρμοσμένα στα πόδια του. Να έχει φροντίσει μέσω της διατροφής του καιρό πριν τον αγώνα, να έχει υπερπλήρωση σε υδατάνθρακα και ενυδάτωση. Να έχει προετοιμαστεί ψυχικά και σωματικά. Να βάλει βαζελίνη στα ευαίσθητα σημεία για να μην το μετανιώσει… στον τερματισμό. Να είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει πολλές δυσκολίες γιατί ο Μαραθώνιος είναι πολύ δύσκολο αγώνισμα».

iRun: Για τους παραπάνω λόγους επέλεξες να ασχοληθείς με το Μαραθώνιο;

Χριστόφορος: «Τα 3 χλμ. με φυσικά εμπόδια ήταν το άθλημα που με ανέδειξε. Από μικρό παιδί συμμετείχα σε μεγάλες διοργανώσεις, σε ευρωπαϊκούς εφήβων, σε παγκόσμιο πρωτάθλημα εφήβων στη Χιλή και σε παγκόσμιο πρωτάθλημα παίδων που είχα πετύχει Πανελλήνιο Ρεκόρ. Σαν αγώνισμα όμως με κούρασε και ένιωσα ότι δεν μπορούσα να προσφέρω άλλο. Χρειαζόμουν μια νέα πρόκληση. Μίλησα με το Σταύρο τον προπονητή μου και του ανέφερα ότι ήθελα να τρέξω Μαραθώνιο και προσπάθησε να με αποτρέψει λέγοντάς μου ότι είναι πολύ δύσκολο. Το δοκιμάσαμε όμως και έκανα στον πρώτο μου Μαραθώνιο την επίδοση 2 ώρες και 22 λεπτά. Θυμάμαι ότι τερματίζοντας στο Ρότερνταμ έκανα 1,5 ώρα περπάτημα ενός χιλιομέτρου να πάω στο ξενοδοχείο αλλά ήμουν πολύ χαρούμενος που ολοκλήρωσα τον πρώτο μου Μαραθώνιο. Είναι πολύ βασικό το να ευχαριστηθείς τον πρώτο σου Μαραθώνιο για να μπορέσεις να συνεχίσεις στον δεύτερο. Από το 2012 τρέχω Μαραθώνιους και θεωρώ ότι έχω κερδίσει πολλά πράγματα νιώθοντας ευλογημένος».


iRun: Όταν αποφασίσεις να αποσυρθείς από τον πρωταθλητισμό θα συνεχίσεις να συμμετέχεις σε αγώνες;

Χριστόφορος: «Ναι γιατί θα θέλω να συνεχίσω να ασχολούμαι με τον αθλητισμό από αυτή την οπτική γωνιά. Θα ασχοληθώ και με το μπάσκετ σίγουρα γιατί από εκεί ξεκίνησα. Μου είχε πει κάποιος ότι όσο φοράς σορτσάκι και τρέχεις νιώθεις για πάντα παιδί. Όσο αντέχω θα τρέχω και θα χαίρομαι για αυτό».

iRun: Ο Δημήτρης ( Θεοδωρακάκος ) στέλνει χαιρετισμούς στο «μελαμψό αγόρι» και ρωτάει εάν και εκείνος σε προέτρεψε να ασχοληθείς με τους Μαραθώνιους

Χριστόφορος: «Ο Δημήτρης είναι ένας από τους καλύτερους μου φίλους και σίγουρα ο καλύτερος φίλος δρομέας, τον αγαπώ πολύ και τον θαυμάζω γιατί είναι μαχητής. Οι απόψεις μας ταιριάζουν πάρα πολύ.
Μου είχε πει δύο πράγματα τα οποία έχω κρατήσει και είχε απόλυτο δίκιο. Το πρώτο ήταν ότι θα θυμάμαι όλους τους Μαραθώνιους που έχω συμμετάσχει. Έχω λάβει μέρος σε πάρα πολλούς αγώνες 3χλμ στιπλ και θυμάμαι μόνο συγκεκριμένους αγώνες. Τους Μαραθώνιους τους θυμάμαι όλους για συγκεκριμένους λόγους. Το δεύτερο που μου είχε πει ήταν ότι θα δω πόση μεγάλη δύναμη θα μου δώσει το παιδί μου. Είχε και στα δύο απόλυτο δίκιο και τα βρίσκω συνεχώς μπροστά μου».

iRun: Μας ρωτάει πότε θα ξεκινήσεις το Ορεινό Τρέξιμο.

Χριστόφορος: «Του έχω πει όταν θα φτάσω στο σημείο να θέλω να χαρώ τον αθλητισμό, ο Δημήτρης θα είναι ο πρώτος που θα με καθοδηγήσει να ασχοληθώ με το Ορεινό Τρέξιμο».

iRun: Ευχαριστούμε πολύ.


Ποιος είναι ο Χριστόφορος Μερούσης

Γεννήθηκε στη Χίο στις 22 Μαρτίου 1982. Το 1997 ξεκίνησε τον στίβο σε ηλικία 15 ετών και έκτοτε πρωταγωνιστεί στους δρόμους αποστάσεων σε κάθε κατηγορία. Ειδικεύτηκε στους δρόμους του στίβου με φυσικά εμπόδια (3χλμ στιπλ). Τα τελευταία 10 χρόνια αναδείχτηκε πρωταθλητής Ελλάδος και στη μεγάλη κατηγορία των ανδρών το 2003. Το 2005 αναδείχτηκε πρωταθλητής Ελλάδος στον ανώμαλο δρόμο στην κατηγορία ανδρών. Στις μικρές κατηγορίες είχε σημαντικές επιτυχίες και σε διεθνείς διοργανώσεις. Το 1998 ήταν 4ος στο παγκόσμιο σχολικό πρωτάθλημα στα 2χλμ στιπλ. Το 1999 ήταν 8ος σε παγκόσμιο πρωτάθλημα Παίδων στα 2χλμ στιπλ το 1999 έκανε πανελλήνιο ρεκόρ 5:55.02 ενώ το βελτίωσε στο 5:54. Το 2001 ήταν 3ος σε πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα εφήβων στα 3χλμ, στιπλ με χρόνο 8:51.87. Το 2003 έτρεξε στα 10.000 μέτρα του πανευρωπαϊκού πρωταθλήματος Νέων και κατέλαβε την 9η θέση. Το 2016 για τρίτη συνεχή χρονιά και με επίδοση 2:21.22, αναδείχθηκε νικητής στον Μαραθώνιο ανδρών τρέχοντας στοπ 33ο Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας.

Γράψε Σχόλιο

You don't have permission to register