Πρόσφατα 'Αρθρα

Social Media

Πρωτοφανές «μποτιλιάρισμα» στο Έβερεστ απέβη μοιραίο για 2 ορειβάτες!

Τραγική κατάληξη είχαν ένας Αμερικανός από την Utah, ο Donald Lynn Cash, 55 ετών και μία Ινδή, η Anjali Kulkarni, 54 ετών ενώ προσπαθούσαν να κατέβουν από την υψηλότερη κορυφή του κόσμου, που μόλις είχαν κατακτήσει!

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν τα ξένα διεθνή Μέσα (The New York Times, Independent, The Telegraph) την Τετάρτη 22 Μαΐου, εκείνοι που θέλησαν να αγγίξουν την κορυφή των 8.848 μέτρων αντίκρυσαν κάτι εξωφρενικό: εκατοντάδες άλλους ορειβάτες να προπορεύονται! Το τελευταίο κομμάτι της ανάβασής τους ήταν μια άνευ προηγουμένου κυκλοφοριακή συμφόρηση ορειβατών, που αρχικά δελεάστηκαν από την καλοκαιρία, με αποτέλεσμα να δημιουργήσουν μια ουρά 250 με 300 ατόμων σε ένα εξαιρετικά επικίνδυνο πέρασμα. Οι καθυστερήσεις για να φτάσουν την κορυφή έφταναν και τις τρεις ώρες όπως ανέφεραν οι Himalayan Times.

Δηλώσεις και… οδυνηρές διαπιστώσεις

Η μακρυά, ελικοειδής γραμμή για την κορυφή ενέτεινε το ρίσκο του ήδη απαιτητικού εγχειρήματος, αυξάνοντας επίσης την πιθανότητα κρυοπαγημάτων και έλλειψης οξυγόνου. Οι θάνατοι των δύο ορειβατών που απεβίωσαν κοντά στην κορυφή την Τετάρτη, είναι πολύ πιθανό να σχετίζονται με αυτές τις καθυστερήσεις. «Έχω δει συνωστισμό στο βουνό και παλαιότερα, αλλά όχι σε τόσο μεγάλο υψόμετρο…» είπε ο Nirmal Purja, o ορειβάτης που κατέγραψε το μοναδικό φωτογραφικό στιγμιότυπο. «Αν ο καιρός «γυρνούσε» θα ήταν πραγματική καταστροφή», συμπλήρωσε.

Hillary Step 2018 by Casey Grom (via: www.alanarnette.com)

Ο Αμερικανός, όπως δήλωσε ο υπεύθυνος Sherpa οδηγός του από την «Pioneer Adventures», ήταν φανερά εξαντλημένος από την πολύωρη προσπάθεια και αναμονή για την ανάβαση προς την κορυφή, με αποτέλεσμα κατά την κατάβασή του (κοντά στο Hillary Step) να αφήσει την τελευταία του πνοή λόγω της παρατεταμένης έλλειψης οξυγόνου σε αυτό το υψόμετρο. Δυστυχώς οι οδηγοί Sherpa της 15μελούς αποστολής δεν κατάφεραν να τον επαναφέρουν αν και προσπάθησαν να του δώσουν και το δικό τους οξυγόνο.

O Αμερικανός ορειβάτης Donald Lynn Cash. Photo: Facebook/Don

Παρόμοια εξελίχθηκε και το περιστατικό της Ινδής ορειβάτισσας, η οποία μαζί με το σύζυγό της αναγκάστηκαν να περιμένουν ώρες στην μεγάλη ουρά που είχε δημιουργηθεί για να προσεγγίσουν τελικά την κορυφή. Ο υπεύθυνος Sherpa οδηγός της του «Arun Treks and Expedition» παραδέχτηκε στην «Kathmandu Post» ότι απεβίωσε σίγουρα λόγω εξάντλησης.

Ο Νεπαλέζος οδηγός Phupden Sherpa, ανακαλώντας παρόμοια θανατηφόρα επεισόδια του 2017, είπε ότι η καθυστέρηση των επιπλέον τριών ωρών για να γυρίσουν στη βάση του camp οδήγησε στην εξάντλησή τους. Αρκετοί από τους υπόλοπους μάλιστα επέστρεψαν δύσκολα με κρυοπαγήματα και άλλους τραυματισμούς.

Το ζευγάρι των Ινδών, Anjali Kulkarni και Sharad Kulkarni στο Νεπάλ. Photo credit: Bhutan Joshi/Facebook

Αυτό που δείχνει όμως το μέγεθος του προβλήματος είναι ότι -σαφώς πλην εμμέσως- οι αρχές είχαν παραδεχτεί μόλις μία μέρα πριν ότι το αυστηρό χρονοδιάγραμμα των αποστολών προς την κορυφή είχε «χαλαρώσει»… Και ας γνωρίζουν όλοι ότι το υψόμετρο άνω των 8.000μ. είναι η «Ζώνη Θανάτου» λόγω των επιπτώσεων του χαμηλού επιπέδου οξυγόνου. Πόσο μάλλον όταν ο χρόνος παραμονής ενός ανθρώπου παρατείνεται επικίνδυνα…

Τραγελαφική και η δήλωση, όπως διαβάσαμε, κάποιων Sherpa, ότι δεν θέλουν να αναφέρουν το πρόβλημα για να μην χαλάσει το πρεστίζ της χώρας τους…

Πικρή πραγματικότητα…

Άλλοι 4 ορειβάτες στο Έβερεστ (οι τρεις στο Kanchenjunga) προστέθηκαν στη μαύρη λίστα, φτάνοντας τους 15 μέσα στη σεζόν που έχουν χάσει τη ζωή τους ανεβαίνοντας τις κορυφές πάνω από τα 8.000μ. Τα λιγοστά «παράθυρα» καλού καιρού του Μαΐου δίνουν το περιθώριο αλλά και την ευκαιρία στους τολμηρούς ορειβάτες να αντικρύσουν τη μοναδική θέα που προσφέρει η Κορυφή των κορυφών του πλανήτη μας!

Μάλιστα, υπάρχουν 41 ομάδες με συνολικά 381 ορειβάτες (τελευταία καταμέτρηση) που επιτρέπεται να ανέβουν το Έβερεστ μέσα στην άνοιξη, με σχεδόν ισόποσο αριθμό Νεπαλέζων οδηγών για να τους βοηθήσει!

Το θέμα είναι όμως ότι αυτοί οι θάνατοι έρχονται να προσθέσουν ακόμα μεγαλύτερη ανησυχία στην ορειβατική κοινότητα, λόγω της συνεχόμενης και ίσως «άναρχης» αύξησης αυτών που ελπίζουν να κατακτήσουν την υψηλότερη κορυφή. Κάποιοι μιλάνε για «συνωστισμό» (overcrowding) του βουνού, άλλοι για εμπορευματοποίησή του.


«Είναι αναγκαία η λήψη αυστηρών μέτρων, από το Νεπάλ και την Κίνα, για τον περιορισμό των ορειβατών» υπογραμμίζουν έμπειροι ορειβάτες όπως ο Ben Fogle, adventurer και τηλεοπτικός παραγωγός, ο οποίος επίσης ανέβηκε στο Έβερεστ πέρυσι.


Η πραγματικότητα είναι ότι παρά το μεγάλο ρίσκο ο «συνωστισμός» αυτός αποδεικνύεται και από τα νούμερα: Το 2018 ήταν χρονιά ρεκόρ του αριθμού αυτών που το επιχείρησαν, σύμφωνα με το Υπουργείο Τουρισμού του Νεπάλ και την έρευνα του Alan Arnette, ο οποίος καταγράφει στο δικό του blog (www.alanarnette.com) τα ταξίδια των ορειβατών στο Έβερεστ.

563 άνθρωποι πάτησαν την κορυφή το 2018 από το Νεπάλ, ένας συνδυασμός ξένων ορειβατών από 39 διαφορετικές χώρες και ντόπιων οδηγών. Προσθέστε και τους 239 που κατά τον Arnette έφθασαν από το Θιβέτ, έχουμε το σύνολο 802 ατόμων μέσα στο 2018!

Είναι ίσως αναμενόμενο (;) και λυπηρό ταυτόχρονα και το γεγονός ότι αυτό το πλήθος αφήνει το αρνητικό του αποτύπωμα στο περιβάλλον του βουνού με τα σκουπίδια που αφήνει πίσω του… Όσο αυξάνεται το πλήθος, τόσο μεγαλώνει και ο όγκος σκουπιδιών από κουτάκια μπίρας, συσκευασίες τροφών, σκισμένες σκηνές, άδειες μπουκάλες οξυγόνου…

Το θέαμα τουλάχιστον λυπηρό…

Μόλις τον τελευταίο χρόνο για να καταλάβετε, ξεκίνησε μια συντονισμένη προσπάθεια από διάφορες οργανώσεις και εθνικούς φορείς του Νεπάλ με στόχο τη συγκομιδή και ανακύκλωση 200.000 pounds ( 91 τόνοι! ) σκουπιδιών από την περιοχή. Ένα από τα πιο φιλόδοξα σχέδια διαχείρισης αποβλήτων της χώρας μέχρι τώρα.

Εργάτες φορτώνουν σάκους με σκουπίδια από το Έβερεστ με προορισμό το Κατμαντού για ανακύκλωση… (Credit: Bikas Karki/EPA, via Shutterstock)

Και να σκεφτείς ότι το 2014 το Υπουργείο Τουρισμού έδωσε οδηγία σε όσους θα ανέβαιναν το Έβερεστ ότι θα πρέπει να επιστρέφουν από το ταξίδι τους με επιπλέον 18 pounds (8 κιλά περίπου) σκουπιδιών τους… Τότε όμως τα σκουπίδια ήταν 50 τόνοι…

– Ας προβληματιστούμε λοιπόν όλοι, με την ευκαιρία αυτών των ειδήσεων, και ας το αναγάγουμε και στα δικά μας βουνά, σε κάθε μικρή ή μεγάλη κορυφή… Τί αξίζει περισσότερο; Ο σκοπός της προσωπικής επιβράβευσης και η ικανοποίηση της ματαιοδοξίας μας; Η καταδυνάστευση χωρίς αρχές και όρια κάθε ξεχωριστού τόπου;  Ή η ευλαβική διατήρηση του μοναδικού φυσικού περιβάλλοντος που ζούμε και η αρμονική μας συνύπαρξη μαζί του; 

Ρεπορτάζ/Κείμενο: Αργύρης Κριθαρούλας

• Main Photo Credit: Project Possible, via Agence France-Presse — Getty Images

Γράψε Σχόλιο

You don't have permission to register