Πρόσφατα 'Αρθρα

Social Media

To κολύμπι και ο αθλητισμός στην εποχή του Covid-19

Με αφορμή περιστατικά κατάχρησης που έχουν έλθει υπόψη μου σε σχέση με πρόστιμα σε χειμερινούς κολυμβητές που κολυμπούσαν μόνοι και ένα άρθρο του Πέτρου Παρθένη με τίτλο “To swim or Not to swim” που δημοσιεύτηκε στο iRun στις 16 Απριλίου, θα ήθελα να προβώ σε μερικές στοχευμένες πλην καλοπροαίρετες επισημάνσεις…


• του Άγγελου Γκούμα
Μέλους του κινήματος weswim, Μέλος της ερασιτεχικής ομάδας Flying Geese Running Team

 

Ξεκινώντας αυτό το κείμενο, δεν θα μπορούσα παρά να συμφωνήσω με τα μέτρα στο σύνολό τους που πολύ εύστοχα επέβαλλε και εφάρμοσε η πολιτεία, για την προστασία του κοινωνικού συνόλου, που η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών έχει αποδεχθεί, υιοθετήσει και εφαρμόσει ως αναγκαία, προκειμένου να εμποδιστεί η εξάπλωση της πανδημίας του φονικού κορωνοϊού COVID-19 στην Ελλάδα. 

Θέση που είναι αποτέλεσμα της βαθύτερης πεποίθησής μου ότι, εν μέσω πανδημίας η συντριπτική πλειοψηφία των συμπολιτών μας, δεν πρόταξαν το ατομικό τους συμφέρον έναντι του γενικότερου καλού και του δημοσίου συμφέροντος, αντιθέτως συντάχθηκαν με τις δίκαιες ως επί το πλείστων αποφάσεις της πολιτείας όπως αυτές εκφράσθηκαν και στην περίπτωση του περιορισμού της σωματικής άσκησης υπό όρους για λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας.

Άδικες κατά περίπτωση, αφού μέσα σε αυτές, δεν συμπεριλαμβάνεται η κολύμβηση, παρά τις αντιθέτου επισημάνσεις μεταξύ άλλων και του αξιότιμου καθηγητή κου Τσιόδρα στις 20/04/2020, κατά την καθιερωμένη ενημέρωσή του προς τους εκπροσώπους του τύπου. Και εκπλήσσομαι ακόμη περισσότερο, αν και σέβομαι τη διαφορετική άποψη, με την εν τέλει αβίαστη αποδοχή από ορισμένους συμπολίτες μας κολυμβητές, της εκ των υστέρων καθολικής απαγόρευσης της κολύμβησης από το Λιμενικό Σώμα.

Μια απαγόρευση, η οποία μάλιστα φέρει την υπογραφή του Υφυπουργού της ΓΓΠΠ κατά παράβαση της σχετικής ΚΥΑ, που δεν εξαιρεί την κολύμβηση σε σχέση με τα υπόλοιπα ατομικά αθλήματα όπως το τρέξιμο και την ποδηλασία, από την εξαίρεση απαγόρευσης μετακίνησης, δηλαδή των 6 λόγων που προέβλεπε αυτή συμπεριλαμβανομένου και της σωματικής άσκησης. 

• Photo credit: WeSwim

Η γενική και οριζόντια απαγόρευση μιας μορφής άσκησης όπως η κολύμβηση και ακόμη περισσότερο η εκ των υστέρων εξαίρεσή του για τις ειδικές ομάδες των ΑΜΕΑ, ΔΕΝ είναι απλώς μια άδικη μεταχείριση έναντι των άλλων ομοειδών αθλημάτων, αλλά είναι άδικη και για τις ίδιες αυτές τις ομάδες. Είναι ο ορισμός του Εγώ αποφασίζω, αδιαφορώντας για τη γνώμη των ειδικών επιστημόνων έναντι του Εμείς και των γενικότερων και ειδικότερων αναγκών μερίδας συμπολιτών και συναθλητών μας εν μέσω πανδημίας για την προάσπιση της υγείας τους σωματικής και ψυχικής.

Διότι, ενώ εκ πρώτης όψεως, έχει πράγματι λογική και είναι απόλυτα κατανοητή η εξαίρεσή του για οριμένες ομάδες ανθρώπων με προβλήματα υγείας, εν τούτοις δημιουργεί εκ νέου διαχωρισμούς μεταξύ κοινωνικών ομάδων χωρίς λόγο και αιτία. Και πώς θα μπορούσε να μην είναι έτσι, από τη στιγμή που δεν δίνεται συγκεκριμένος κατάλογος νοσημάτων που να καλύπτονται από αυτή την ερμηνευτική επιστολή του υφυπουργού προς τα όργανα τήρησης της τάξης και εν προκειμένω τη Λιμενική Αστυνομία και μάλιστα κατά παράβαση της ΚΥΑ. Μεταφέρεται έτσι, όχι μόνο η ευθύνη ελέγχου και τήρησης της τάξης σε μια επιπλέον αρχή, αλλά και η ευθύνη στον πολίτη να αποδείξει το αυτονόητο δικαίωμα της ατομικής του άθλησης με επιπρόσθετα έγγραφα και γραφειοκρατία υπό τη δαμόκλειο σπάθη της απειλής ενός άδικου προστίμου, που μπορεί να επιφέρει αντίθετα αποτελέσματα όπως συνωστισμό σε δημόσιες υπηρεσίες όπως λόγω χάρη ταχυδρομεία.

Το να εφαρμοσθεί δε μια τέτοια οδηγία δίκαια και αποτελεσματικά και να αποτρέψει τον συνωστισμό, δείχνει μάλλον ουτοπικό από πλευράς Λιμενικής Αστυνομίας, γιατί εντός της θάλασσας αυτή την εποχή δεν υπάρχει συνωστισμός, ενώ ο κίνδυνος για καταχρηστική χρήση του νόμου παραμένει για άτομα που κολυμπούν ατομικά, σε αντιδιαστολή με πολίτες που περπατούν κατά μήκος της παραλίας δύο-δύο ή/και δημιουργούν συνωστισμό χρησιμοποιώντας τον κωδικό της σωματικής άσκησης. Τουλάχιστον αυτό έχει δείξει η εμπειρία.

Επομένως, οι κατά καιρούς ακραίες απόψεις αυτών που υποστηρίζουν τη νομιμότητα και δέχονται παθητικά ή όχι μια άδικη απόφαση, για αυτούς τους “λίγους” με τις “επαναστατικές” πεποιθήσεις και τις “ανούσιες διαδικτυακές φανφάρες” που δεν αποδέχονται αυτή την εξαίρεση της κολύμβησης, δεν φρονώ ότι θα έπρεπε να θεωρούνται  ως “περιττές”, ακόμη και αν είναι προϊόν κάποιου εσωτερικού θυμού. Εξάλλου ο θυμός ως βαθύτερο συναίσθημα, όχι μόνο δεν θα έπρεπε να είναι κατακριτέος, αλλά αντίθετα να είναι και επιθυμητός όταν αυτός παράγει δημιουργική δράση, σύμφωνα με τον μεγάλο φιλόσοφο Μ. Γκάντι.

Η υπεύθυνη και υγιής στάση μερίδας συνειδητοποιημένων συμπολιτών μας οι οποίοι δεν μένουν απαθείς, δεν μπορεί να ψέγεται με άδικους χαρακτηρισμούς ή να στοχοποιείται ως ατομιστική, ανεύθυνη ή περιττή, όταν αυτή πηγάζει από μια εσωτερική ανάγκη έκφρασης απέναντι σε μια άδικη απόφαση. Μιας απόφασης, ενός οργάνου που δεν είναι υπεράνω του νόμου και που ανεξαρτήτως εκτάκτων συνθηκών ή μη, δεν σέβεται την αρχή της αναλογικότητας όπως αυτή έχει εκφρασθεί και από το Συμβούλιο της Ευρώπης πρόσφατα. Λαμβάνει αποφάσεις, απειλεί με κυρώσεις και ποινικοποιεί μια δραστηριότητα όπως το θαλάσσιο κολύμπι, που εν προκειμένω εξασκείται από συμπολίτες μας ως επί το πλείστον χειμερινούς κολυμβητές, με απόλυτη επίγνωση της κατάστασης, μόνο και μόνο υπό καθεστώς φόβου και πανικού, μιας υποθετικής εκτίμησης του ανεπιθύμητου που θα συμβεί, όπως αφήνεται να εννοηθεί από τη Λιμενική Αρχή. Απλά ας σκεφθεί κάποιος: 

  • Τι έχει συμβεί σε ανάλογες περιπτώσεις, όχι μόνο στις παραλίες αλλά και στα παραλιακά μέτωπα με την ισχύουσα απαγόρευση της κολύμβησης μέχρι τώρα. Απαγορεύται μήπως η παραμονή στην παραλία ή ο περίπατος/άθληση σε αυτήν με την επίδειξη εγγράφου; 
  • Έχει δει κάποιος πολλούς συμπολίτες μας να κολυμπούν αυτή την εποχή στη θάλασσα, όταν ακόμη και την 14η Μαρτίου μια μέρα πριν το κλείσιμο των οργανωμένων παραλιών, όπου υπήρξε πράγματι συνωστισμός, δεν υπήρξε αντίστοιχος συνωστισμός εντός θαλάσσης ή σε άλλες μη οργανωμένες παραλίες όπου δεν υπήρχαν ξαπλώστρες; Ας αναρωτηθεί κάθε νοήμων άνθρωπος, αν αυτό το τόσο μοναχικό άθλημα, πρέπει να τιμωρείται και να στοχοποιείται ως δημόσιος κίνδυνος για την υγεία, ιδιαίτερα αυτή την εποχή.  
  • Δεν έχει αναρωτηθεί άραγε κανείς από τους λήπτες αποφάσεων, τους ειδικούς αλλά και τους απλούς πολίτες τα προφανή οφέλη της κολύμβησης, κατ’ αντιστοιχία με τα άλλα κατεξοχήν ατομικά αθλήματα, ως προληπτικό μέσο προστασίας του ανοσοποιητικού συστήματος των ανθρώπων και της υγείας, ιδιαίτερα σε έναν μαραθώνιο σαν και αυτόν; Έναν μαραθώνιο που πρέπει να φθάσουμε όλοι στο τέρμα με τις μικρότερες δυνατές απώλειες σωματικές και ψυχικές. Και αυτό προϋποθέτει και τα κατάλληλα εφόδια (καλή διατροφή, ξεκούραση, άσκηση, καλή ψυχολογία).   

• Photo credit: Foto-trexoume.gr

Πράγματι, ας αφήσουμε την πολιτεία και τους ειδικούς να πάρουν τις αποφάσεις αυτό το διάστημα, άλλα όταν αυτό συμβαίνει σε υπερβολικό βαθμό, ας επιτρέψουμε στον εαυτό μας όλα αυτά τα συναισθήματα που μας διακατέχουν να εκφρασθούν μέσα από τη δημιουργική δράση είτε αυτή αναφέρεται σε στήριξη σε νομικές παρεμβάσεις άλλων συμπολιτών μας όπως για παράδειγμα του κατοίκου της Κω που προσέφυγε στη δικαιοσύνη, ή παίρνοντας πιο ανεπίσημη μορφή με άλλα μέσα (επιστολές, συλλογή υπογραφών κλπ.) με τη στήριξη όλων των λογικά σκεπτόμενων πολιτών και ιδιαίτερα των απλών αθλητών ανεξαρτήτου αθλήματος.

Άλλωστε αυτή είναι η απόλυτη έκφραση συνειδητής συλλογικής δράσης και αλληλεγγύης, ειδικά προς ανθρώπους, που κατοικούν σε παραθαλάσσιες περιοχές, που πλείστες έχει η χώρα μας και που δεν είναι αμελητέα ποσότητα. Εξαλλου ο αθλητισμός και πολύ περισσότερο το κολύμπι μπορεί να μην είναι η ίδια η ύπαρξη όπως εύκολα ακούγεται από πολλούς στο παρόν και παρά τις αντίθετες απόψεις όπως αυτές εκφράσθηκαν κατά το παρελθόν, είναι όμως για πολλούς συνανθρώπους μας αναπόσπαστο μέρος της ίδιας τους της επιβίωσης, μέρος της ύπαρξης κατ’ άλλους, όταν αντιμετωπίζουν μικρές ή μεγάλες προκλήσεις. 

Ας σκεφθούμε λοιπόν όλοι και ο καθένας ξεχωριστά ως υπεύθυνοι πολίτες αυτής της χώρας όλα τα παραπάνω και ας κάνουμε ως οφείλουμε μια διαφορετική προσέγγιση, αναδεικνύοντας ως σκοπό μας την προάσπιση της ατομικής έκφρασης της άθλησης μέσα από κατεξοχήν ατομικά αθλήματα όπως το κολύμπι και το τρέξιμο και όχι μόνο μέσω της καθόλα αποδεκτής διοργάνωσης αθλητικών εκδηλώσεων, ομάδων και κινημάτων άθλησης, όταν αυτό δεν είναι εφικτό να συμβεί.

Ας υποστηρίξουμε την προάσπιση της ατομικότητας της άθλησης μέσα από το ΕΜΕΙΣ και τη συλλογική δράση ενάντια σε νόμους και αποφάσεις που δεν συνάδουν με την αρχή της αναλογικότητας. Είναι πράγματι αναγκαία τα μέτρα προστασίας του πληθυσμού από τον αόρατο εχθρό που κυκλοφορεί σε ολόκληρο τον κόσμο, πρέπει όμως, να σκεφτόμαστε και μέτρα προστασίας αυτών των μέτρων από την άδικη, καταχρηστική και υπερβολική εφαρμογή των.

Διότι αν μέχρι σήμερα εφαρμόστηκαν με επιτυχία, δεν οφείλεται τόσο στην παροιμιώδη αποτελεσματικότητα του κράτους, αλλά όσο επειδή οι πολίτες μέσω της ατομικής συνείδησης κατανόησαν ότι είναι αναγκαία. Και ο κάθε ερασιτέχνης ή επαγγελματίας κολυμβητής δεν είναι λιγότερο ικανός από κάθε άλλον αντίστοιχο αθλητή (δρομέα ή ποδηλάτη) να προστατεύσει συνειδητά τους γύρω του και τον εαυτό του μέσα στα πλαίσια που ορίζει ο νόμος χωρίς άδικες εξαιρέσεις που μπορεί να επιφέρουν μια εξίσου άδικη τιμωρία.

Κάπως έτσι διαμορφώνεται εξάλλου και η υγιής συλλογική συνειδητότητα. Όχι με απαγορεύσεις και επιβολή της άποψης του πιο ισχυρού είτε αυτό λέγεται κράτος, στρατός, θρησκεία ή ΜΜΕ κ.λπ., ούτε με κατά γράμμα εφαρμογή κάθε άδικου νόμου από πλευράς ελεγκτικών οργάνων ή τυφλή υποταγή σε αυτόν από πλευράς συνειδητοποιημένων πολιτών, αλλά με πνεύμα αλληλοκατανόησης από όλες τις πλευρές.

Διότι στο τέλος, ο καθένας υπακούει στο δικό του συναίσθημα ορθότητας που πηγάζει από το ένστικο της επιβίωσης που όλα τα θηλαστικά και ο άνθρωπος διαθέτει υπό συνθήκες υψηλού κινδύνου και απειλής, πολύ δε περισσότερο όταν τα μέτρα σταδιακά θα αρθούν. 

Άλλωστε η ζωή συνεχίζεται και ως συνειδητοί πολίτες που είμαστε, ας μην αφήσουμε να παγιωθούν άδικες αποφάσεις για ανάλογες περιπτώσεις που μπορεί να εμφανισθούν και στο εγγύς μέλλον, όσο η πανδημία είναι εδώ.

 


Από την ερχόμενη Δευτέρα 4/5/2020 το κολύμπι στην θάλασσα επιστρέφει επίσημα στην ζωή μας. Καταργείται η αποστολή sms στο 13033 ή η έγγραφη βεβαίωση για την μετακίνηση στις ελεύθερες πλαζ. Οι οργανωμένες παραλίες θα παραμείνουν κλειστές μέχρι νεωτέρας και επιτρέπονται οι μετακινήσεις εντός νομού μόνιμης διαμονής.

Γράψε Σχόλιο

You don't have permission to register
X