Πρόσφατα 'Αρθρα

Social Media

Προέχει να προστατευθεί ο Υμηττός, όχι να αναπτυχθεί…

Όταν ο αρχισυντάκτης μου ζήτησε να γράψω για τον Υμηττό και το “Μνημόνιο για την αναγέννηση του Υμηττού μας”, ο καλύτερος τρόπος που σκέφτηκα για να βάλω τις σκέψεις σε μια σειρά, ήταν να πάω στο βουνό…

• του Άρη Γαβριελάτου (aris@irunmag.gr)

Βασικά, ας αρχίσουμε με το ότι δεν εμπιστεύομαι κάποιον που βάζει “μας” σε κάτι. Λίγο μετά το περιβαλλοντικό τέρας που ψηφίστηκε στη Βουλή, οι αρμόδιοι ήρθαν να μας πουν για το ηλεκτρικό ποδήλατο στον Υμηττό.

Δεν θα πάρω, ευχαριστώ! Η πραγματική ανάπτυξη του Υμηττού περνάει από διαφορετικά μονοπάτια και νομίζω ότι όλα αυτά, είναι εξαγγελίες που θα μείνουν στα χαρτιά.

Ένα βουνό αναπτύσσεται αν έχει δέντρα, ας πούμε. Mountains for Dummies Αναπτύσσεται όταν υπάρχει μέριμνα να ανέβουν φοιτητές αντίστοιχων σχολών και να καταγράψουν τη χελώνα, την πέρδικα, την αλεπού και το φίδι, τις αρρώστιες των δέντρων και τις ανάγκες δεντροφύτευσεις και τελικά το οικοσύστημα του βουνού που, όσο ζω εγώ, έχει καεί τουλάχιστον 4 φορές. Ένα βουνό δεν θέλει αυτοκίνητα να μποτιλιάρονται στην Καλοπούλα.

Στην αρχή της πανδημίας πήγα με την κόρη μου μια βόλτα 500 μέτρα μέσα στο βουνό, στο ύψος του στρατοπέδου Σακέτα. Μέσα στα χόρτα βλέπω μια κονσέρβα, την πιάνω με ένα ξυλαράκι, την κρατάω και την πετάω στην ανακύκλωση. Ήταν από σαρδέλες και έληγε το 2004. Καταλαβαίνετε από πότε έχει πεταχτεί εκεί! Στο χώρο αναψυχής του Σακέτα, το τοπίο θυμίζει το Πρίπιατ στο Τσέρνομπιλ. Συνθήματα, βανδαλισμένα γήπεδα, μια παιδική χαρά ημιθανής. Μήπως να φτιάχναμε αυτά πρώτα;

Στη χθεσινή μου βόλτα είδα πανέμορφες μάσκες πεταμένες, καταπληκτικά ποτήρια καφέ, αφημένα δήθεν δίπλα σε κάδο, στο ανοιχτό εκκλησάκι πάνω από τη Μονή Καισαριανής. Αυτοί είμαστε! Ο Υμηττός, όπως και η Πάρνηθα είναι δοχεία των σκουπιδιών μας. Λίγο μετά, 3-4 μηχανάκια χαλάνε τον κόσμο με το θόρυβό τους. Δεν κάνουν βόλτα, κάνουν επίτηδες θόρυβο. Αυτοί είμαστε! Πεταμένες μάσκες και γάντια, σακούλες και μπουκάλια.

Εγώ, λοιπόν, όσο δεν υπάρχει καμία παιδεία για το τι κάνουμε στο βουνό, δεν θέλω κανένα Μνημόνιο. Μα για το θεό… μνημόνιο; Πείτε το σύμπραξη, συνεργασία, σχέδιο. Όχι! Όλα στη χώρα μας είναι με μνημόνιο, μια τόσο αρνητικά φορτισμένη λέξη. Αλλά ας μην μείνω στη σημειολογία. Δεν ελπίζω σε τίποτα γιατί δεν υπάρχει κανένα πρόγραμμα. Τα παιδιά θα έπρεπε οργανωμένα να μπαίνουν στο βουνό, να περπατάνε, να κάνουν μια εργασία ή ένα παιχνίδι. Οι πρόσκοποι ήταν αυτοί που μου έμαθαν ότι τη φύση πρέπει να τη σέβεσαι. Αφήνεις μόνο το ίχνος σου. Ε! Εγώ όπως σας έγραψα, βρήκα τα σκουπίδια μας ως ίχνη.

Θα ήθελα ο Υμηττός να προστατευθεί, όχι να αναπτυχθεί. Συμφωνώ να ενισχυθούν οι άνθρωποι που φυλάνε το βουνό τα καλοκαίρια. Θα ήθελα στον Άγιο Ευστάθιο, στη Μονή Αστερίου, στον Άγιο Ιωάννη τον Κυνηγό ή στον Άγιο Γεώργιο Κουταλά να υπάρχει προσβάσιμο νερό. Η εκκλησία, όπως είναι επιδεικτικά απούσα απ’ όλα έτσι θεωρεί επιδεικτικά τσιφλίκι της, όλα αυτά τα σημεία. Ήδη στην Μονή Αστερίου μπήκε και ένα τελείως άχρηστο συρματόπλεγμα που ξέρω καλά τι σηματοδοτεί. Θα ήθελα να φύγουν από την κορυφή του Υμηττού τα καμένα containers. Στα μονοπάτια που τρέχω και πιστέψτε με είναι πολλά και διαφορετικά, υπάρχει πλήθος πεσμένων δέντρων που κανείς δεν φρόντισε να κόψει και να απομακρύνει. Μου μιλάνε για ηλεκτρικά ποδήλατα, αλλά όλο το πεδίο με τις ελιές και το βοτανικό μονοπάτι πάνω από την Μονή Καισαριανής είναι γεμάτο χόρτα. Μήπως να ξεκινούσαμε από τα βασικά;

Δεν αμφισβητώ ούτε στιγμή τη σοβαρή δουλειά των εθελοντών και τιμώ σε κάθε περίσταση τους πυροσβέστες. Η πολιτική ηγεσία και η βούλησή της είναι που με φοβίζει. Κρατάω μικρό καλάθι, πιο μικρό δεν γίνεται. Ο κόσμος να ανέβει στο βουνό. Το θέμα είναι πώς θα το αφήσει και αυτό δεν μαθαίνεται με Μνημόνια…

Γράψε Σχόλιο

You don't have permission to register