Πρόσφατα 'Αρθρα

Social Media

Με την δύναμη της θέλησης και της ψυχής στα μονοπάτια της Αμοργού!

Το μόνο σίγουρο είναι, ότι όταν πας στον αγώνα της Αμοργού, δεν πας ούτε για να τρέξεις και να “χτυπήσεις” αγώνα, ούτε και να διεκδικήσεις πρωτιές. Πας, για να περάσεις καλά, να νιώσεις πραγματική νησιώτικη φιλοξενία, να πιεις ψημένη ρακή, να φας το ονομαστό πατατάτο και να κάνεις πολλούς, μα πολλούς φίλους!

  • της Χαράς Λειβαδίτη

Ο αγώνας «Amorgos Trail Challenge 2019» πραγματοποιήθηκε για 3η χρονιά, την εβδομάδα μετά το Πάσχα. Από πολύ νωρίς οι διοργανωτές μας ενημέρωναν με συνεχείς δημοσιεύσεις στην ιστοσελίδα τους, για το τι πρόκειται να γευτούμε και φέτος στο νησί!

Εμφανής η οργάνωση και η αγάπη όλων αυτών που ασχολούνται με την διοργάνωση του αγώνα!

Τι και αν είχαμε κοιμηθεί ελάχιστες ώρες στο καράβι της Blue Star Ferries (που και φέτος μάς έκανε έκπτωση 40% και έβαλε εξτρά δρομολόγια για να εξυπηρετήσει την επιστροφή μας), το πρωινό μάς βρήκε στο λιμάνι της Αιγιάλης, με όλους τους διοργανωτές επί ποδός να μας καλωσορίζουν και να μας μεταφέρουν στα δωμάτιά μας.

Βρεθήκαμε στην προετοιμασία των πακέτων των αθλητών και πραγματικά το διασκεδάσαμε! Με απόλυτη οργάνωση και πολύ κέφι από τους εθελοντές φτιάξαμε τις τσάντες των δρομέων οι οποίες περιλάμβαναν ένα σωρό καλούδια!

Race-pack υφασμάτινη τσάντα με το σήμα του Amorgos Trail, με Αμοργιανό λαδάκι, σαπουνάκι, παστέλι, lanyard για τα κλειδάκια μας, τσάντα με προϊόντα ARLA, πανέμορφο buff από την Dynafit, πανάκι με άρωμα Αμοργού, τα τέλεια μπλουζάκια μας και τα νούμερα για τους αγώνες μας και φυσικά ψημένη ρακή! Πλούσιο, παραδοσιακό, αυθεντικό!

Παρασκευή πρωί και ο πρώτος αγώνας της διοργάνωσης ιδιαίτερος και μοναδικός. Αγώνας «Spike» στη Νησίδα της Νικουριάς…
Ο αγαπημένος μας βαρκάρης, ο κυρ-Βαγγέλης που γνωρίσαμε και αγαπήσαμε τόσο, δυστυχώς μας άφησε… Στα μάτια των παιδιών του, Γιώργου και Αργύρη, είδαμε την καλοσύνη και την ευγένεια που χαρακτήριζε και τον ίδιο.

90 περίπου άτομα μαζί με τους εθελοντές, φτάσαμε στα γαλαζοπράσινα νερά της Νικουριάς, με σκοπό να ανεβούμε σε μια από τις κορυφές του νησιού σε μια διαδρομή 1,5 χλμ. χωρίς σηματοδότηση και μονοπάτια. Σκαρφαλώνοντας σαν τα κατσίκια, έπρεπε να φτάσουμε στην κορυφή, να χτυπήσουμε την σφραγίδα και να ξεκινήσουμε την κατάβαση με σκοπό την βουτιά! Ένας αγώνας διασκέδασης και ένας τερματισμός στα καταγάλανα νερά της Νικουριάς.

Το ηλιοβασίλεμα μας βρήκε στην υπέροχη χώρα της Αμοργού να κόβουμε βόλτες στα ασπρισμένα σοκάκια. Για όποιον επιθυμούσε υπήρχε ξενάγηση στο μουσείο της χώρας. Ακολούθησε ο παιδικός αγώνας, με δεκάδες πιτσιρίκια να ξεχύνονται με συνοδεία τον αγαπημένο Νίκο Ροδόπουλο και να τερματίζουν παίρνοντας ένα πολύ όμορφο χειροποίητο μετάλλιο!

Ακολούθησε pasta party υπό την επιμέλεια της Barilla και του μοναδικού Αλεξάνδρου Παπανδρέου, σεφ και δρομέα! Μπύρες, νερά και χυμοί σε αφθονία για όλους τους δρομείς, τα παιδάκια και τους συνόδους τους. Ακολούθησε τεχνική ενημέρωση με τον μοναδικό τρόπο της Σοφίας Βλαβιανού, σε κλίμα νησιώτικο και εορταστικό.


Η επόμενη ημέρα ξημέρωσε με έναν καιρό ιδανικό για τρέξιμο. Η συννεφιά και η ελαφριά αύρα του Αιγαίου Πελάγους μάς συνόδευσε στις δύο διαδρομές των 7,5 και 19 χιλιομέτρων.
75 περίπου άτομα έτρεξαν στην μεγάλη διαδρομή και 93 άτομα στη μικρή. Αριθμός ρεκόρ για φέτος!

H εκκίνηση στη μεγάλη διαδρομή με το: «3-2-1 πάμε…», συνοδεύτηκε με το χαρμόσυνο δυνατό ήχο της καμπάνας της Παναγιάς της Χοζοβιώτισσας. Μπορεί η ανάβαση αρχικά των 300 απότομων σκαλιών του μοναστηριού να σου έκοβε την ανάσα, αλλά η συγκίνηση, η δύναμη και η προστασία που ένιωθες ήταν μοναδική! Η διαδρομή σχετικά εύκολη υπέροχη, μοναδική, με εναλλαγές στο τερέν και σε ένα καταπράσινο τοπίο, πρωτοφανές για την εποχή.


Τα πεντακάθαρα μονοπάτια με την άριστη σηματοδότηση, εναλλάσσονταν με τα ασπρισμένα πλακόστρωτα και των ορεινών χωριών. Εικόνες αυθεντικότητας και η θέα από εκεί ψηλά στην κορυφογραμμή της Αμοργού μοναδική. Η άγρια φύση έδενε αρμονικά με το απέραντο γαλάζιο και πολλές οι στάσεις για θαυμάσουμε το τοπίο. Εξ’ ου και οι φανταστικοί χρόνοι που πάντα σημειώνουμε!

Οι εθελοντές υπέροχοι και πάντα με το χαμόγελο στους υπερπλήρεις σταθμούς που περάσαμε. Στον αγώνα της Αμοργού συμμετέχουν ενεργά όλοι οι κάτοικοι του νησιού και επίσης έγινε η αιτία να ξεκινήσουν πολλοί από αυτούς το τρέξιμο! Σε όσα χωριά περάσαμε οι ντόπιοι είχαν βγει να μας καλωσορίσουν και να μας χειροκροτήσουν στα μπαλκόνια και στα καφενεία! Παιδάκια μιας πρόσφεραν λουλουδάκια στα ασβεστωμένα σοκάκια της Λαγκάδας και των Θολαριών.

Η μικρή διαδρομή φέτος μεγάλωσε και έγινε 7,5 χλμ, με εκκίνηση και τερματισμό στο καταδυτικό κέντρο της παραλίας της Αιγιάλης. Τα τελευταία χιλιόμετρα κοινά και στις δύο διαδρομές, πάνω στο κύμα και με τη φωνή της Ιωάννας Συνοδινού και τις τυμπανοκρουσίες των παιδιών από την Νάξο να μας υποδέχονται σε έναν πανηγυρικό τερματισμό! Η καλύτερη αποθεραπεία μαζί με τους παγωμένους χυμούς και τα καλούδια του τερματικού σταθμού, η βουτιά στα κρυστάλλινα νερά της Αιγιάλης!

Μια ιδιαίτερη συμμετοχή!

Η συμμετοχή στον αγώνα Spike και 7,5 χλμ. της Ελισάβετ Καφετζή, μιας γυναίκας που μπορεί να έχει χάσει την όραση της, αλλά με την δύναμη της θέλησης και της ψυχής της τερμάτισε με επιτυχία έχοντας οδηγό στα μονοπάτια της Αμοργού και της ζωής, τα χέρια του συντρόφου της Γιώργου Κλεονάκου. Εικόνες έντονης συγκίνησης που σου γεμίζουν τη ψυχή.

Σάββατο μεσημέρι και ο ουρανός ψιλοσκοτείνιασε. Κάποιες σταγόνες βροχής έκαναν την εμφάνισή τους. Μας είχε κάνει τη χάρη να τρέξουμε με τις καλύτερες συνθήκες, αλλά το καθιερωμένο γλέντι που θα ακολουθούσε στο λιμάνι της Αιγιάλης έπρεπε να αλλάξει. Όπως και σε άλλες περιπτώσεις η διοργάνωση σε χρόνο dt είχε βρει τη λύση. Η τελετή λήξης μεταφέρθηκε στο κλειστό πολιτιστικό χώρο των σχολείων της Αιγιάλης. Και λέμε τελετή λήξης, γιατί ένα απρόσμενο γεγονός, ο άδικος χαμός ενός ντόπιου κοριτσιού 28 ετών από την παλιοαρρώστια την ημέρα του αγώνα, μάς τσάκισε όλους. Με φωνή που δεν έβγαινε και με το πνιχτό κλάμα της, η Δέσποινα Βίγλα ζητούσε την επιείκειά μας γιατί το γλέντι δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί. Σε έντονο κλίμα συγκίνησης έγιναν οι απονομές στα αστέρια που τερμάτισαν στις κατηγορίες αντρών και γυναικών.

Στη σεμνή τελετή φυσικά απολαύσαμε για μια ακόμα φορά το πεντανόστιμο πατατάτο, πίτες και άλλες λιχουδιές, αλμυρές και γλυκιές, παρέα με άφθονο κρασί και ψημένη ρακή! Ακολούθησε κλήρωση δώρων για τους συμμετέχοντες.

Φεύγοντας με το βραδινό καράβι, τα συναισθήματα ανάμεικτα. Γεμάτη η ψυχή από εικόνες, αρώματα και την Αμοργιανή αγάπη και κάποια στεναχώρια που δεν ξέρω αν ήταν γιατί έφευγα από το νησί μου ή η σκέψη αν θα με αξιώσει η Χοζοβιώτισσα να ζήσω παρόμοιες στιγμές στη ζωή μου…

Όπως και να έχει το τάμα το δικό μου είναι κάθε χρόνο να βρίσκομαι στην εκκίνηση. Είτε σαν δρομέας είτε σαν εθελοντής!
Του χρόνου και εσύ μαζί μου!

 

• Το άρθρο “Εμπειρίες” της Χαράς Λειβαδίτη με τίτλο «To Challenge που πρέπει να ζήσεις!», για το 3ο Amorgos Trail Challenge, δημοσιεύθηκε στο τεύχος 20 (Ιούνιος 2019) του free press περιοδικού iRun …and i am free!

Γράψε Σχόλιο

You don't have permission to register