fbpx

Πρόσφατα 'Αρθρα

Social Media

Methana Volcano Challenge: Ένα αξέχαστο διήμερο στη σκιά του Ηφαιστείου με υπέροχους ανθρώπους! (vid+pics)

Στα τέλη του Ιανουαρίου -ανυποψίαστοι φυσικά για όσα θα επακολουθούσαν- το “άγρυπνο μάτι” του αρχισυντάκτη του iRun, Σπύρου Γουναρόπουλου, ανακάλυψε ότι ετοιμάζεται ο πρώτος trail αγώνας στα Μέθανα με το όνομα “Methana Volcano Challenge”.
Μετά την πρώτη έρευνα που κάναμε, διαπιστώσαμε ότι πρόκειται για μια πολύ ενδιαφέρουσα διαδρομή, σε έναν τόπο που δεν έχει ακόμα ανακαλυφθεί σαν πεδίο αγώνα, με ιδιαίτερες διαδρομές μέσα από αρχαία πλινθόκτιστα μονοπάτια, με χωμάτινα μονοπάτια μέσα σε τοπία πυκνής βλάστησης, γραφικά ξωκκλήσια, και όλα αυτά περιτριγυρισμένα από ένα ηφαιστειογενές σκηνικό που η λάβα έχει δημιουργήσει ανά τους αιώνες.
Ένα τέτοιο σκηνικό δε γινόταν να μην μας εξάψει τη φαντασία και την όρεξη για τρέξιμο, οπότε όταν ανακοινώθηκε και στην υπόλοιπη ομάδα, ένα πράγμα σκεφτόμασταν μόνο… Πότε θα πάμε να γνωρίσουμε αυτόν τον εντυπωσιακό τόπο και τους φιλόξενους ανθρώπους του!

• Του Αργύρη Κριθαρούλα (argiris@irunmag.gr)

 

Αρχίζοντας την έρευνα για να δούμε ποιοί κρύβονται πίσω από την πολλά υποσχόμενη διοργάνωση του “Methana Volcano Challenge”, μάθαμε ότι το διήμερο event ορεινού τρεξίματος στα “μυστηριώδη” Μέθανα Τροιζηνίας συνδιοργανώνουν η Saronic Outdoor Activities μαζί με τον Επαγγελματικό & Εμπορικό Σύλλογο Μεθάνων, υπό την αιγίδα του Δήμου Τροιζηνίας Μεθάνων (αρχικά στις 9-10 Μαΐου 2020, αλλά ματαιώθηκε λόγω του κορονοϊού).

Η Saronic με την πλούσια εμπειρία του έμψυχου δυναμικού της στον αθλητικό τουρισμό και τον τουρισμό γενικά, έχει καταφέρει τα τελευταία χρόνια να συνδυάζει τις εξαιρετικά σχεδιασμένες προτάσεις δραστηριοτήτων υπαίθρου, όπως hiking, mountain bike, trail running, sup, θαλάσσιο καγιάκ και τοξοβολία με την εγγύηση της ζεστής και ευχάριστης διαμονής σας στον Πόρο, κάτι που θα κάνει τις διακοπές σας στο νησί μοναδικές και αξέχαστες!

Ρωτώντας πας στην πόλη, αλλά και… στον Πόρο, οπότε το επόμενο βήμα μας ήταν να ανακαλύψουμε το φοβερό δίδυμο της Saronic Outdoor Activities. Ένα… δίδυμο-φωτιά (του πάθους εννοώ), ένα ταιριαστό δίδυμο στην άθληση, στη δράση, στη ζωή και στην ευτυχία! Ο Σπύρος Ροής και η Κατερίνα Χρόνη, λοιπόν, είναι αυτοί που κρύβονται πίσω από τη δημιουργία της Saronic Outdoor Activities, που έχει σαν έδρα της τον Πόρο και ασχολούνται επαγγελματικά με αυτό που αγαπούν περισσότερο! Tα Outdoor Sports & Activities.

Η Κατερίνα και ο Σπύρος, μετά από κάποια χρόνια διαφορετικών προσωπικών και επαγγελματικών κατευθύνσεων για τον καθένα τους, αποφάσισαν να τα αλλάξουν όλα (είναι μια ιστορία που θα μας επιτρέψετε να την κρατήσουμε αυστηρά για εμάς…) και να γυρίσουν στον αγαπημένο τους τόπο καταγωγής για να βάλουν τη ζωή τους σε νέα βάση, να κάνουν μόνο αυτά που αγαπούν και στην ουσία να Ζήσουν όπως ακριβώς ονειρεύονται! Δύσκολο; Ίσως. Πώς γίνεται; Κάντε μια βόλτα στον Πόρο να τους γνωρίσετε και θα μάθετε…

Ο Σπύρος Ροής, βέβαια, δεν είναι καθόλου τυχαίος στα αθλητικά πράγματα. Με το που έμαθα από τον δικό μας Σπύρο ότι με τον Ποριώτη τριαθλητή, δρομέα και κολυμβητή υπεραποστάσεων θα μιλάμε για τον νέο αγώνα στα Μέθανα, μου ήρθε αμέσως μια… λάβρα από Σαχάρα μεριά!

«Μα βέβαια, ο Σπύρος Ροής κατέκτησε την Σαχάρα τον Απρίλιο του 2019!»

Ήταν ο δεύτερος Τροιζήνιος αθλητής μετά τον Σπύρο Λογοθέτη (3ος Σπύρος στο άρθρο!) που τερμάτισε με επιτυχία τον απαιτητικό υπερμαραθώνιο 256 χιλιομέτρων της Σαχάρας “Marathon des Sables”, και μάλιστα, την τελευταία ημέρα έτρεξε μαζί με την Κατερίνα του τα τελευταία 6 χιλιόμετρα για φιλανθρωπικό σκοπό! Δεν θα επεκταθούμε τώρα σε αυτό, αλλά σίγουρα θα επανέλθουμε για την μοναδική του εμπειρία στο μακρινό Μαρόκο και τα όσα εκπληκτικά μάθαμε από την Κατερίνα Χρόνη-Ροή για το δύσκολο αλλά αξέχαστο ταξίδι τους εκεί.

Απλά να σημειώσω εδώ, την ευαισθησία του Σπύρου -από τον Πόρο-, αφού δεν είναι η πρώτη φορά που συνδύασε κάποιον μεγάλο αθλητικό στόχο για φιλανθρωπικό σκοπό. Ο αθλητής της Trekking Hellas τον Ιούνιο του 2016 συμμετείχε στον Κολυμβητικό Διάπλου του Σαρωνικού, απόστασης 80 χλμ. για τον Σύλλογο «ΠΙΣΤΗ» και ένα χρόνο αργότερα, τον Ιούλιο του 2015, κολύμπησε 15 χιλιόμετρα για φιλανθρωπικό σκοπό στον «Διάπλου Ευβοϊκού Κόλπου Σκυλλίας», ως πρεσβευτής του Συλλόγου υποστήριξης για παιδιά με νεοπλασματικές παθήσεις, με στόχο τη διάδοση των σκοπών και του έργου του Συλλόγου.

Εκτός αυτών, ο Ποριώτης κολυμβητής μαραθώνιας κολύμβησης έχει διαπλεύσει επιτυχώς τα 27χλμ. του Τορωναίου Κόλπου (2016) και τα 30χλμ. του Μεσσηνιακού (2017) καθώς και έχει γίνει 5 φορές Half Ironman distance finisher.

Για μένα προσωπικά, ο Σπύρος Ροής, είναι από τα λίγα θετικά που μου έφερε η καραντίνα και έχει να κάνει με τους ανθρώπους που γνώρισα μέσα σ΄αυτήν… Και εξηγούμε. Την περίοδο από τον Μάρτιο της έναρξης της πανδημίας και μετά, λόγω της έρευνας για τη θεματολογία του iRunmag.gr και στην προσπάθεια να ανακαλύπτουμε τις όμορφες και αισιόδοξες ειδήσεις που επιμελώς “θαβόντουσαν” από άλλα Μέσα, ήρθα σε επαφή και γνώρισα ανθρώπους που ανακαλύψαμε ότι έχουμε έναν κοινό τρόπο σκέψης, χωρίς να έχουμε ποτέ συναντηθεί από κοντά, λόγω του “λοκντάουν” που περάσαμε. Οι πολύωρες, κάποιες φορές, τηλεφωνικές συνομιλίες μας, τα σύντομα, αλλά ουσιαστικά πολλές φορές μηνύματα, η ανταλλαγή απόψεων και σκέψεων, ήταν κάτι που προέβλεπε ότι έχω να κάνω με έναν άνθρωπο, που πέρα από τις αθλητικές του διακρίσεις, ξεχώριζε λόγω αυτών που πρεσβεύει και υπηρετεί σαν άνθρωπος και σαν προπονητής.

Αυτό ήρθε να επιβεβαιωθεί και στην πραγματικότητα, όταν έφτασε η ώρα και η μέρα που το lockdown τελείωσε και θα μπορούσαμε πια να ξεκινήσουμε με την ομάδα του iRun τις εξορμήσεις που είχαμε βάλει σκοπό να κάνουμε αυτό το καλοκαίρι. Τα Μέθανα και ο Πόρος φυσικά ήταν ένας από αυτούς τους προορισμούς, και μετά τις αναγκαίες αλλά χρήσιμες συννενοήσεις με τον Σπύρο που γνώριζε τα εκεί κατατόπια, έφτασε η μέρα που μας είπε:

«Θέλετε να γνωρίσετε τον όμορφο Πόρο και να τρέξετε σε εκπληκτικά μονοπάτια Μυκηναϊκής εποχής και στο ξεχωριστό ηφαιστειακό τοπίο των Μεθάνων;».

Δεν υπήρχε αμφιβολία φυσικά. 25 Ιουλίου, οι ομάδες του iRun και του CYCLE365 που ακολούθησε λόγω του ποδηλατικού σκέλους της εξόρμησης, ετοιμάστηκαν, τα τρεξιματικά μας για 2 ημέρες μπήκαν στα σακίδιά μας, τα ποδήλατα φορτώθηκαν στο αυτοκίνητο και μια ωραία πρωΐα πήραμε την Εθνική Οδό προς Κόρινθο και πρώτο προορισμό τον Γαλατά για μας οδηγήσει απέναντι, στο διαμαντάκι του Αργοσαρωνικού, τον πανέμορφο Πόρο!

Εκεί, μας υποδέχτηκε -όλο χαρά που επιτέλους συναντιόμασταν- ο Σπύρος με την προπονητική του ενδυμασία, αφού μόλις είχε τελειώσει την πρώτη προπόνηση της μέρας για την τοπική ομάδα του Saronic Triathlon Club. Να τονίσουμε εδώ, ότι ο Ροής ως απόφοιτος του ΤΕΦΑΑ Αθηνών, εκπαιδεύει στην πισίνα εδώ και 12 χρόνια παιδιά ηλικίας 4 έως 18 ετών, και προετοιμάζει επίσης αθλητές για εκδηλώσεις τριάθλου και κολύμβησης σε ανοικτή θάλασσα, ως προπονητής του τοπικού συλλόγου Saronic Triathlon Club.

Αν και μας κάλεσε για ορεινό τρέξιμο, η μεγάλη του αγάπη αλλά και ειδικότητά του είναι η κολύμβηση. Είναι, άλλωστε, και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου «για την θερμορύθμιση του σώματος κατά την διάρκεια κολύμβησης ανοιχτής θαλάσσης». Ίσως θα πρέπει την επόμενη φορά που θα βρεθούμε στον Πόρο να μάθουμε και μερικά από τα κολυμβητικά μυστικά του, μιας που κάποιοι από εμάς “τριγυρίζουν” πια… και τα τρίαθλα! Ιδέες βάζω…

 

Ένα διήμερο που τα είχε, πραγματικά, όλα!

Ξεκινήσαμε το Σάββατο με 14 χλμ. ποδηλασία δρόμου, προσπαθώντας να ακολουθήσουμε -με μεγάλη επιτυχία μπορώ να πώ!- την ορεξάτη τριαθλητική ομάδα νέων του Saronic Triathlon Club. Τα παιδιά έβγαλαν την ποδηλατική προπόνησή τους, ο φωτογράφος μας ο Σπύρος ωραίες φωτογραφίες και ο Δημήτρης τις πρώτες του βιντεολήψεις. Όταν σταματήσαμε στο πανέμορφο μικρό εκκλησάκι της Παναγίας στην Βρυσούλα, μιλήσαμε και γνωρίσαμε καλύτερα την δραστήρια ομάδα νέων του Σπύρου, διαπιστώσαμε πόσο θετικά και αθλητικά τούς έχει επηρεάσει και είδαμε στα μάτια τους τον αγνό σεβασμό που του τρέφουν αλλά και τη σπίθα να εξελιχθούν! Όλοι μας είπαν πόσο σοβαρά παίρνουν την προπόνησή τους και κάποιοι μάλιστα… δεν κρατιούνται και βάζουν παραπάνω!

Όπως ο Αντωνάκης! Δεν είναι τυχαίο, ότι μέσα από την ομάδα του Ροή έχει “ξεπηδήσει” ένας πολλά υποσχόμενος και μάχιμος για την ηλικία του τριαθλητής, ο 16χρονος Αντώνης Λάφης, ο οποίος μάλιστα στα τέλη του Αυγούστου θα ταξιδέψει στην Γαλλία για να εκπροσωπήσει την ομάδα του και τη χώρα μας στην σπουδαία διοργάνωση των προκριματικών αγώνων του XTERRA, Nouvelle-Aquitaine 2020. Φυσικά, όλα τα παιδιά είναι εξαιρετικά, πολλά προετοιμάζονται και συμμετέχουν σε ελληνικούς αγώνες και πιστεύω ότι με τις ικανές προπονητικές οδηγίες του Σπύρου, θα έχουν όλα τα εφόδια να φτάσουν όσο ψηλά ονειρεύονται!

Εμείς πάντως, λίγο πριν ολοκληρώσουμε την πρώτη μας ποδηλατική βόλτα στο νησί, ονειρευόμασταν μια όαση δροσιάς και αυτή ήρθε ευτυχώς στο καταπληκτικό σημείο του παραδοσιακού καφενείου “Μελίστακτου”, στον δρόμο προς το Μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής. Εκεί, δίπλα στην πύλη της ιστορικής Μονής κάναμε μια όμορφη στάση κάτω από τη σκιά των πλατανιών, βρήκαμε δροσερό νεράκι (ε, και… τσιπουράκι) και αν δεν είχαμε τόσα άλλα ακόμα να κάνουμε, δεν θα ξεκολλούσαμε!

Ο λόγος; Ο φιλόξενος ιδιοκτήτης του καφενείου ο συμπαθέστατος κύριος Μελέτης, άνθρωπος έξω καρδιά, από αυτούς που θες να ξανασυναντήσεις για να σου φτιάξουν τη μέρα!  Όπως και έγινε την επομένη, όταν, πριν αφήσουμε οριστικά τον Πόρο, δεν αντισταθήκαμε στους γλυκούς πειρασμούς που δοκιμάσαμε από τα χεράκια της συζύγου του κ. Μελέτη και γυρίσαμε για έναν επαναληπτικό γύρο. Το γλυκό κουταλιού ήταν νοστιμότατο αλλά και το φρεσκότατο γαλακτομπούρεκο το αγαπημένο του Χάρη. (Εγώ δοκίμασα λίγο απ’ όλα, αλλά αυτό ας μη γραφτεί στα πρακτικά της εξόρμησης παρακαλώ…).

Η πραγματικά μοναδική, για όλη την παρέα, εξόρμηση στον Πόρο, συνεχίστηκε με 4 υπέροχα χιλιόμετρα απογευματινoύ τρεξίματος από το λιμάνι του Πόρου προς το ψηλότερο σημείο του, το Εκκλησάκι του Αγίου Αθανασίου, όπου σταματήσαμε για να χαζέψουμε το υπέροχο ηλιοβασίλεμα. Η αλήθεια είναι ότι τρέχαμε ανέμελα μέσα στα γραφικά σοκάκια, σαν παιδιά που αμολιούνται στις γειτονιές (όπως θυμάμαι) παρά… σαν σοβαροί δρομείς. Αφήστε που χάσαμε την αίσθηση του χρόνου, γιατί περνώντας από τόσα όμορφα σημεία, αναγκαστικά στεκόμασταν για να τα φωτογραφίσουμε…

Τερματισμός και “highlight” της κεφάτης τρεξιματικής μας βόλτας δεν ήταν άλλη από την κορυφή του βράχου στον λόφο του Πόρου, όπου δεσπόζει το ιστορικό Ρολόι, ένα κτίσμα-στολίδι από το 1927. Το συγκεκριμένο σημείο προσφέρει μια υπέροχη θέα στον Πόρο και τον Γαλατά, ενώ για να φτάσουμε μέχρι εκεί περάσαμε από σοκάκια με όμορφες λουλουδιασμένες αυλές και πύλες από πορφυρές μπουκαμβίλιες.

Ο Πόρος λένε, είναι το νησί της γαλήνης, της ρομαντζάδας και της ξενοιασιάς.
Το διαπιστώσαμε αυτό το όμορφο απόγευμα του Ιούλη…

Tην επόμενη μέρα, Κυριακή, σηκωθήκαμε όλοι από νωρίς και ευδιάθετοι γιατί θα τρέχαμε επιτέλους στα μονοπάτια του Methana Volcano Challenge. Οι απαραίτητες προετοιμασίες για τον εξοπλισμό μας έγιναν γοργά, μιας και θέλαμε να ξεκινήσουμε πριν μας πιάσει η ζέστη του καλοκαιριού. Ο σχολαστικός Δημήτρης τέσταρε για τελευταία φορά ότι όλος ο εξοπλισμός του ήταν στη θέση του και το drone έτοιμο και πλήρως φορτισμένο για τις πτήσεις πάνω από τα Μέθανα και την “από αέρος” παρακολούθηση της ομάδας.

Ο Πόρος βέβαια είναι και νησί -μην το ξεχνάμε- και διαθέτει πανέμορφες παραλίες, άλλες οργανωμένες και κατάλληλες για θαλάσσια σπορ κοντά στην πόλη, άλλες πιο απομονωμένες για παρέες που θέλουν ησυχία, όλες όμως με πεντακάθαρα νερά. Λογικό ήταν, οπότε, κάποιοι από την παρέα να προτιμήσουν το κολύμπι, για να απολαύσουν τα καλοκαιρινά παιχνίδια της θάλασσας και το πρωινό δίπλα στο κύμα. Κάνοντας και την προπόνησή τους μετά στην όμορφη πευκόφυτη ακτογραμμή του Πόρου.

Οι υπόλοιποι “σκληροπυρηνικοί”, ακολουθήσαμε το αυτοκίνητο του Σπύρου, που περνώντας με το φέρρυ πίσω στον Γαλατά, πήραμε τον δρόμο για το Λιμάνι των Μεθάνων και το σημείο ακριβώς που θα ξεκινούσε η διαδρομή μας.

Στο βίντεο του καλλιτέχνη μας Δημήτρη και στις φωτογραφίες (ανάμεσα από τις 737 λήψεις!) του ενθουσιασμένου από το σκηνικό Σπύρου, θα δείτε κάποιες χαρακτηριστικές εικόνες της διαδρομής που διέρχεται ο αγώνας του “Methana Volcano Challenge” που έχει οραματιστεί το δίδυμο Σπύρου-Κατερίνας. Αποφασίσαμε να μπούμε κατευθείαν στο “ψητό”, δηλαδή στα trail μονοπάτια και να παρακάμψουμε το πρώτο κομμάτι του αγώνα που ξεκινάει στην προβλήτα του Λιμανιού των Μεθάνων. Εκεί μας περίμενε και ο ακούραστος, όπως αποδείχτηκε, κύριος Γιάννης, που ως ντόπιος και ένθερμος πεζοπόρος, γνώριζε κάθε τετραγωνικό της περιοχής και θα βοηθούσε τον Δημήτρη και τον Σπύρο να πάρουν θέση στα ιδανικά σημεία της διαδρομής για τις λήψεις τους.

Έτσι, φορέσαμε τα γιλέκα μας, ο Σπύρος και η Κατερίνα τις κίτρινες γκέτες τους από την Σαχάρα, και ξεκινήσαμε για να δοκιμάσουμε επιτέλους το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής του ορεινού αγώνα των 24 χιλιομέτρων. Μια διαδρομή ταξίδι στη σκιά του ηφαιστείου των Μεθάνων, με τις πολλές και ενδιαφέρουσες εναλλαγές τοπίου και τερέν, που σε μεταφέρει από το ήσυχο λιμάνι των Μεθάνων στο παράδοξα για ηφαιστειακό τοπίο καταπράσινο εσωτερικό της χερσονήσου των Μεθάνων.

Στα Μέθανα μάθαμε ότι υπάρχουν περίπου 60 χλμ. σηματοδοτημένα μονοπάτια, ενώ είναι πλούσια σε προϊστορικά και αρχαία ευρήματα. Περάσαμε, μάλιστα, μέσα από πλιθόχτιστα μονοπάτια που κάποια χρονολογούνται από την Μυκηναϊκή εποχή. Μπορώ να πω με σιγουριά ότι όλη η διαδρομή σού κρατά συνεχώς το ενδιαφέρον οπτικά και τεχνικά, ώστε να απολαύσεις μια trail running εμπειρία χωρίς όμως να ταλαιπωρηθείς και ιδιαίτερα. Θα δυσκολευτείς και θα κουραστείς τόσο, όσο πρέπει, για να έχεις το δικαίωμα στο τέλος να απολαύσεις χωρίς ενοχές και τις λιχουδιές στα παραθαλάσσια ταβερνάκια των Μεθάνων. Εμείς επιβεβαιώσαμε το γεγονός, πάντως, στην “Όστρια” και το συνιστούμε ανεπιφύλακτα!

Δεν είμαι σίγουρος αν το οπτικό υλικό μας κατάφερε να καταγράψει κάθε λεπτομέρεια, δύσκολο, αν και το προσπαθήσαμε, αλλά παίρνει τη σκυτάλη το δρομικό “κομάντο” μας, ο Χάρης Μανούσης, για να το περιγράψει σε επόμενο άρθρο ή αυτοπροσώπως σε όσους τον ρωτήσετε. Ακόμα καλύτερα βέβαια να το διαπιστώσετε, ή να το “εξερευνήσετε” και μόνοι σας, μόλις σας ανακοινώσουμε τη νέα ημερομηνία του Αγώνα!

Ο Πόρος, τελικά, είναι ένα νησί που ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι θα με ενθουσίαζε τόσο. Σίγουρα είναι οι τόσες επιλογές που σου προσφέρει για να απολαύσεις ένα διήμερο, ή και βάλε, σε μόλις 2-2,5 ώρες (190 χλμ.) από την Αθήνα, αλλά μεγάλο ρόλο έπαιξε -όπως πάντα άλλωστε- η φιλοξενία και η θαλπωρή των ανθρώπων που μας φιλοξένησαν. Κατερίνα και Σπύρο, εκτός από δικαιωμένος για την επιλογή μου να γνωρίσουμε το νησί σας και τα τόσο ενδιαφέροντα μονοπάτια του Methana Volcano Challenge, είμαι και ιδιαίτερα ευτυχής που σας γνώρισα από κοντά, και ξέρω πια, ότι δύο καλοί φίλοι βρίσκονται εκεί στον Πόρο, που όποτε τα καταφέρνω, θα περνάμε παρέα υπέροχες και ουσιαστικές στιγμές!

Φυσικά, όλη η ομάδα του iRun ενθουσιασμένη, αναμένει με αγωνία να χαρούμε και τον αγώνα σας, όταν αυτό καταστεί εφικτό και ξεπεραστούν οι δυσάρεστες συνθήκες της πανδημίας. Είμαι σίγουρος, όμως, ότι όταν αυτός πραγματοποιηθεί θα έχει την αποδοχή του δρομικού κοινού και την επιτυχία που του αρμόζει, γιατί όλοι διαπιστώσαμε ότι τον έχετε οργανώσει με μεράκι και αληθινή αγάπη.

Για μένα, αποδείχθηκε για μια ακόμη φορά, πως άνθρωποι με κοινά ενδιαφέροντα και πάθος σε ό,τι καταπιάνονται, μπορεί να γίνει η δημιουργική αιτία για… νέες προκλήσεις!

 

Εσείς καλοί μας αναγνώστες, καλή προβολή και ακρόαση!

 


• Το βίντεο και η πρωτότυπη μουσική είναι του καλού μας φίλου και δρομέα Δημήτρη Πανταζόπουλου.

• Ευχαριστούμε πολύ τον Εμπορικό και Επαγγελματικό Σύλλογο Μεθάνων, το εστιατόριο “Οστρια” στα Μέθανα για την γευστική αποκατάσταση μετά το πολύωρο τρέξιμο και τον κύριο Γιάννη Μαλτέζο για την πολύτιμη αρωγή τους στην υλοποίηση της εξόρμησής μας.

Γράψε Σχόλιο

You don't have permission to register
X