fbpx

Πρόσφατα 'Αρθρα

Social Media

YouRun! Η Αγγελική Κάμπου τρέχει παντού, τρέχει για την υγεία της με τον “γλυκό” της Διαβήτη

Το iRun …and i am free! από την έντυπη μορφή του κιόλας, έχει καθιερώσει ένα ειδικό αφιέρωμα για τον ή την δρομέα που τρέχει δίπλα μας, όπου καταγράφεται η σχέση του/της με το αγαπημένο του/της άθλημα, το τρέξιμο.

Σήμερα, 14 Νοεμβρίου, έχουμε επίσης την Παγκόσμια Ημέρα για τον Διαβήτη που γιορτάζεται κάθε χρόνο τέτοια ημέρα, με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Διαβήτη και υπό την αιγίδα της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας.

Δεν υπήρχε λοιπόν ιδανικότερος συνδυασμός, από την φίλη του περιοδικού, Αγγελική Κάμπου, για να τιμήσει τη στήλη «YouRun!» σε αυτή την τόσο συμβολική ημέρα. Η Αγγελικούλα (μας) τρέχει σε δρόμους και βουνά, την βλέπουμε αισιόδοξη να σκορπάει γλυκιά δύναμη γύρω της και… κάτι παραπάνω έχει να μας πει για τον “ύπουλο” κυρ Διαβήτη…


• Μίλησε στον Χάρη Μανούση στην Αθήνα

 

Αγγελική από πού κατάγεσαι; Πού κατοικείς;

– Είμαι γέννημα Αθήνας, κάτοικος Ελευσίνας.

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα της καθημερινότητας στην πόλη, θα ήθελες παρόλα αυτά να ζεις αλλού;

– Τα πλεονεκτήματα της πόλης είναι πολλά γιατί κακά τα ψέματα, μας παρέχει τα πάντα. Νοσοκομεία, φαρμακεία, καταστήματα, γήπεδα κ.ά.

Τα μειονεκτήματα της πόλης σου; Αυτά που σε “χαλάνε”;

– Μειονεκτήματα; Πολλά με χαλάνε αλλά δε θα ήθελα να αναφερθώ γιατί… είμαι δημοτική υπάλληλος! Καταλαβαίνετε νομίζω…

Πόσο έχει αλλάξει η ζωή σου μέσα στην πανδημία και ιδιαίτερα μέσα στην καραντίνα, που ζούμε για 2η φορά;

– Η ζωή μου μέσα στην πανδημία δεν έχει αλλάξει ιδιαίτερα. Στην πρώτη καραντίνα εργαζόμουν από το σπίτι και είχα βγάλει το 85% της δουλειάς μου. Στην 2η καραντίνα, πηγαίνω κανονικά στο γραφείο αλλά δεν έρχομαι σε επαφή με το κοινό, οπότε όλα καλά.

Παγκόσμια ημέρα για τον διαβήτη σήμερα, πες μας πότε «γνωριστήκατε» με τον «πονηρό» Μr Diabetes?

– Ο γλυκός μου Διαβήτης μπήκε στην ζωή μου εν έτει 1985, όντας 8 χρόνων. Οκτώβριος 1985…

Θυμάσαι τα συναισθήματά σου τότε; Και ποια είναι τώρα, μετά από τόσα χρόνια;

– Η αλήθεια είναι πως δε θυμάμαι πολλά πράγματα από τότε. Μόνο ότι είχα νοσηλευτεί στο Παίδων Αγία Σοφία για 5 ημέρες και οι νοσηλεύτριες προσπαθούσαν να μάθουν στην μητέρα μου πως να κάνει ένεση, πάνω σε ένα μήλο! Ω ναι. Μήλο! Τα συναισθήματά μου τώρα είναι… όμορφα. Πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να νιώθει κουρασμένη. Λίγες είναι οι φορές που έχω αναρωτηθεί: «Γιατί σε εμένα; Γιατί να έχω Σάκχαρο;» Έχει έρθει όμως αυτόματα και η απάντηση: «Γιατί ΌΧΙ σε εμένα;».

Θεωρείς ότι σου έχει στερήσει κάτι;

– Ο γλυκός μου Διαβήτης η αλήθεια είναι ΕΜΕΝΑ προσωπικά δε μου έχει στερήσει κάτι. Κάνω ότι θα έκανε ένας υγιής άνθρωπος. Τρώω ότι θα έτρωγε ένας επίσης υγιής άνθρωπος. Όχι δε θεωρώ πως μου έχει στερήσει κάτι…

Θαυμάζοντας τη στάση ζωής σου, τι θα έλεγες σε όσους ακόμα τον… φοβούνται;

– Η στάση ζωής μου είναι έτσι, χαλαρή και ήρεμη γιατί ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ με έμαθαν να συμπεριφέρομαι έτσι. Δε κρύφτηκαν ποτέ πίσω από το δάκτυλό τους. Δεν έκρυψαν ποτέ και από κανέναν το πρόβλημα υγείας μου. Ήμασταν πάντα ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ. Εγώ δεν ήμουν ποτέ κάτι ξεχωριστό. Τους χρωστάω πολλά…
Γιατί να φοβούνται τον Διαβήτη όσοι τον έχουν; Δε μπορώ να καταλάβω! Θα τον φοβηθώ μόνο αν τον αφήσω. Αν τον προσέχω, τότε θα με προσέχει και αυτός όπως κάνει άλλωστε τόσα χρόνια.

Να πάμε και λίγο στο τρέξιμο… Σε τι ηλικία ξεκίνησες να τρέχεις και σε τι αποστάσεις;

– Τρέξιμο… ουάου! Ξεκίνησα αργά. Σε ηλικία 35 χρονών περίπου. Από μικρή ξεκινούσα κάτι και το παρατούσα γιατί βαριόμουν. Και μπάσκετ και βόλλεϋ και ρυθμική και γυμναστήρια αλλά δεν. Δεν ήμουν ποτέ του μέσα εγώ, απαπαπα. Εγώ θέλω φύση, έξω…
Οι αποστάσεις που έχω τρέξει είναι από 3km μέχρι 22,4km, αλλά μια φορά μέσα στην ίδια μέρα έτρεξα 30km, δε ξέρω αν πιάνεται αυτό.

Ποια ανάγκη σε οδήγησε να γίνεις δρομέας;

– Η ανάγκη που με οδήγησε να γίνω δρομέας ήταν καθαρά η υγεία μου και μόνο αυτή. Η βελτίωση της υγείας μου. Για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα ήμουν σπίτι δουλειά, δουλειά σπίτι. Ούτε γυμναστική, ούτε περπάτημα ούτε τίποτα. Χάλι μαύρο!

Ποια είναι η μεγαλύτερη απόσταση που έχεις τρέξει; Τι κράτησες μέσα σου για πάντα, από αυτή την εμπειρία;

– Η μεγαλύτερη απόσταση που έχω τρέξει είναι στον αγώνα “Καστόρι Ταϋγέτου” 22,4 χιλιόμετρα. Τι κράτησα μέσα μου; Χμμμ, την θέλησή μου να τερματήσω. Μπορούσα να τερματήσω και τα κατάφερα. Είχα βγει θυμάμαι εκτός χρόνου κατά 18 λεπτά. Δε με ένοιαξε όμως. Ειλικρινά δε με ένοιαξε. Ποτέ δε το κάνω για τον χρόνο. Το κάνω για να σηκωθώ από τον καναπέ μου και να πείσω έστω έναν δύο διαβητικούς να αλλάξουν λίγο το σκεπτικό τους και να αρχίσουν να γυμνάζονται λιγάκι. Δε το παίζω “κάποια” αυτή την στιγμή, ούτε ότι τα ξέρω όλα ούτε ότι είμαι υπεράνω όλων. Όχι, σε καμία περίπτωση. Δεν μπορούν όλοι να τρέξουν, δεν μπορούν όλοι ούτε να περπατήσουν. Ας προσπαθήσουν όμως. Αν δεν μπορούν μόνοι τους, ας ζητήσουν βοήθεια από κάποιο οικείο τους πρόσωπο. Ακόμα και από εμένα. Μπορώ να τους βοηθήσω και θα το κάνω με μεγάλη μου χαρά. Για όλα υπάρχει λύση αρκεί να το θέλουμε πρώτα εμείς!

Που κάνεις προπόνηση συνήθως και αν συνεχίζεις τώρα μέσα στην καραντίνα

– Οι προπονήσεις μου τώρα έχουν μειωθεί κατά πολύ (λέω την αλήθεια) γιατί δεν έχω πολύ όρεξη. Νιώθω πολύ κουρασμένη ψυχικά. Ευτυχώς αυτή η κούραση κρατά λίγο. Προπονούμαι συνήθως στο Δημοτικό Στάδιο Ελευσίνας, στον Βοτανικό Κήπο, σε ένα βουνό-περιοχή, που έχουμε κοντά μας, ονόματι Κιάφα.

Σε έχουμε δει να τρέχεις σε αγώνες δρόμου καθώς και βουνίσιους. Έχεις κάποια ιδιαίτερη προτίμηση; Ονόμασέ μας τις τρεις διοργανώσεις που ευχαριστήθηκες περισσότερο από όσες έχεις συμμετάσχει μέχρι σήμερα.

– Έχω λάβει μέρος σε αρκετούς αγώνες ομολογώ, πιο πολύ βουνίσιους. Μου άρεσαν αρκετοί. α) Στα χνάρια της αρκούδας στο Μέτσοβο στα 21km, β) Ηράκλειος Άθλος στον Ερύμανθο στα 21km αλλά εγώ έκανα 18km, γ) Αρίσταρχος στο Σούβαρδο Καλαβρύτων 11 km αν θυμάμαι καλά. Μπόνους και η Ανάβαση Τρελού στον Υμηττό στα 11km (τρεις φορές τον έχω τρέξει). Α, είναι και το Καστόρι Ταϋγέτου (αυτός είναι αποτυπωμένος στην καρδιά μου).

Πες μας έναν αγώνα που δεν έχεις τρέξει ακόμα, αλλά μια μέρα θέλεις πολύ να τον κάνεις.

– Δεν έχω τρέξει στην Αμοργό και στον Faethon Olympus Marathon (ε, εγώ στον Rupicapra θα συμμετείχα στα 21km). Είναι δύο βουνίσιοι αγώνες που θέλω ποοοοοολύ να πάω. Αχ, έναν με ρωτήσατε ε; Χμ δε ξέρω, δε μπορώ να διαλέξω. Μάλλον σε αυτόν της Αμοργού όμως σίγουρα.

Έναν αγώνα στο εξωτερικό που θα ήθελες να τρέξεις;

– Εξωτερικό δε πολυψήνομαι να πάω. Ας τρέξω πρώτα στης Ελλάδας μας και βλέπουμε για εξωτερικό.

Με τι ασχολείσαι;

– Έχω σπουδάσει Πληροφορική στο ΤΕΙ Αθήνας και εργάζομαι με σύμβαση αορίστου χρόνου τώρα πια στον Δήμο Ελευσίνας.

Έχεις κάνει δική σου οικογένεια;

– Είμαι ελεύθερη και αναζητώ (όχι απεγνωσμένα) γαμπρό. Δεν έχω κάνει δική μου οικογένεια γιατί δεν έτυχε. Έχω τους γονείς μου, την αδερφή μου, τα ανήψια μου, τους φίλους μου και είμαι καλά…

Θες να μας πεις κάτι σημαντικό που προσέχεις στη διατροφή σου.

– Διατροφή – Αγγελική σημειώσατε Χ. Δε προσέχω κάτι. Τρώω τα πάντα και προσπαθώ σε μικρές ποσότητες. Σίγουρα και είμαι κάθετη σε αυτό, δε τρώω τηγανητά και λίπη! Δε μας προσφέρουν κάτι…

Έχεις τρέξει τον Αυθεντικό Μαραθώνιο;

– Τον Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας δε τον έχω τρέξει, όχι. Έχω γευτεί ένα μεγάλο μέρος του σε προπόνηση 21km και την ημέρα του ΑΜΑ δύο φορές έχω συνοδέψει μια φίλη μου ερχόμενη από τον Μαραθώνα. Εγώ την περίμενα στην Παλλήνη στο 27km-28km και την συνόδεψα μέχρι τον τερματισμό στο Καλλιμάρμαρο. Tην ίδια ημέρα το πρωί είχα τρέξει τα 5km και αμέσως μετά τα 10km (να πως βγαίνουν τα 30km την ίδια μέρα)…

Εχεις κλάψει ποτέ μετά ή κατά τη διάρκεια ενός αγώνα;

– Έχω κλάψει σε αγώνα ναι. Κατά την διάρκεια του Ηράκλειου Άθλου, όταν συνειδητοποίησα, ότι ήμουν σε ένα μέρος ΤΕΛΕΙΩΣ μόνη. Όλοι οι δρομείς είχαν φύγει πολύ μπροστά μου και βρισκόμουν σε μέρος που δεν υπήρχε δυνατότητα πρόσβασης και βοήθειας παρά μόνο από τον ουρανό (ελικόπτερο). Εκεί μάλλον με έπιασε πανικός και γι’ αυτό έκλαψα. Έσφιξα όμως τα δόντια και είπα: Πάρε τα πόδια σου Αγγελικούλα μου και προχώρα, οι άνθρωποι ανησυχούν για σένα (με έπαιρναν συνέχεια τηλέφωνο για να δουν αν είμαι καλά)… Εκεί ήταν που έφτασα μετά κόποις και βασάνων στα 18km και είπα τα παρατάω. Για όσους ξέρουν αυτή την διαδρομή, γνωρίζουν πως είχα κάνει το δυσκολότερο κομμάτι και απλά μετά ήταν μια ήπια κατηφόρα 3km την οποία όμως δεν ήθελα ούτε καν να δω…

Είσαι μέλος της δρομικής ομάδας «Τρέχουμε για τον Διαβήτη» θες να μας πεις λίγα πράγματα γι’ αυτήν;

– Η ομάδα μου “Τρέχουμε για τον Διαβήτη” είναι μια ομάδα με γλυκά παιδιά ή άτομα που έχουν στην οικογένειά τους άτομα με διαβήτη. Εγώ γνωρίστηκα με τον ιδρυτή της τον Βασίλη Τσιατσιάμη και τώρα πια πολύ φίλο μου σε έναν αγώνα στον Εθνικό κήπο που τρέχαμε για τον Διαβήτη. Είναι μια ομάδα που προσπαθεί μέσα από τους αγώνες που λαμβάνει μέρος να αφυπνίσει τους Διαβητικούς ανθρώπους να σηκωθούν από τον καναπέ τους. Αφού μπορούμε εμείς, μπορούν όλοι. Και αν δε μπορούν ας μας ρωτήσουν για να βοηθήσουμε. Μπορούμε και θέλουμε να βοηθήσουμε αυτά τα παιδιά και τις οικογένειές τους.

Τελικά όσοι έχουν διαγνωστεί με Διαβήτη είναι «διαφορετικοί» δρομείς;

– Αν είμαστε διαφορετικοί δρομείς εμείς οι γλυκούληδες; Δε νομίζω.

Εχεις κάποιο αγωνιστικό γούρι;

– Γούρι μου είναι οι δύο μου φίλοι που τώρα έγιναν τρεις και τους οποίους έχω ΠΑΝΤΑ μαζί. α) ο γλυκός μου Διαβήτης, β) η όμορφή μου αντλία συνεχούς έγχυσης ινσουλίνης και γ) Ο αισθητήρας γλυκόζης μου. Ξέρω ξέρω, είμαι μια high tech woman και μου αρέσω…

Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό;

– Αγαπημένο φαγητό; Μακαρόνια με κιμά… και μπιφτέκια.

Πού θα βρίσκεσαι σε 10 χρόνια;

– Σε 10 χρόνια δε ξέρω που θα βρίσκομαι. Θα ήθελα να είμαι καλά μόνο.
Όλα τα παραπάνω και ιδιαίτερα η συμμετοχή στους αγώνες μου προσφέρει χαρά, φιλίες, ευεξία, γνώση. Γνώση για να καταλάβω πως πρέπει να διαχειριστώ τον Διαβήτη μου εν ώρα τρεξίματος. Εγώ σα Διαβητική δεν έχω κάνει τίποτα. Έχω φίλους που πραγματικά θαυμάζω οι οποίοι έχουν τερματίσει στο Παρανέστι 80km, ακόμα και Ironman. Έχουμε όμως όλοι ΕΝΑ ΚΟΙΝΟ. “Προσπαθούμε” για να κάνουμε την ζωή μας καλύτερη και ποιοτική με το να ΜΗ καθόμαστε στον καναπέ μας…

Χάρη, Αργύρη και σε όλη την ομάδα σας ευχαριστώ πολύ, πάρα πολύ για όλα…

 


Ο Σακχαρώδης Διαβήτης είναι μία χρόνια πάθηση, που εμφανίζεται όταν το πάγκρεας δεν παράγει αρκετή ινσουλίνη (Τύπου 1) ή όταν ο οργανισμός δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει αποτελεσματικά την παραγόμενη ινσουλίνη (Τύπου 2). Η Ινσουλίνη είναι μια ορμόνη, που επιτρέπει στα κύτταρα να πάρουν το σάκχαρο από το αίμα και να το χρησιμοποιήσουν ως πηγή ενέργειας.

Η πρόληψη, σε συνδυασμό με τη σωστή διατροφή, την άσκηση, αλλά και τα απαραίτητα φάρμακα, μπορούν να βοηθήσουν στη ρύθμιση του σακχαρώδη διαβήτη, επισημαίνουν οι επιστήμονες, που εκτιμούν ότι οι ασθενείς στη χώρα μας ξεπερνούν το ένα εκατομμύριο, από τους οποίους αρκετοί δεν το γνωρίζουν.

Η 14η Νοεμβρίου, αποτελεί τη Παγκόσμια Ημέρα ενημέρωσης και πρόληψης για τον Διαβήτη. Η ημερομηνία επιλέχθηκε καθώς είναι η ημερομηνία γέννησης του Frederick Banting, ο οποίος, μαζί με τον Charles Best, συνέλαβαν πρώτοι την ιδέα που οδήγησε στην ανακάλυψη της ινσουλίνης, τον Οκτώβριο του 1921.

Στόχος της Παγκόσμιας Ημέρας Διαβήτη είναι να ευαισθητοποιήσει και να ενημερώσει το παγκόσμιο κοινό για την ύπουλη αυτή αρρώστια, η οποία προκαλεί το θάνατο τουλάχιστον 3.000.000 ανθρώπων ετησίως. Σε όλη την υφήλιο υπάρχουν σήμερα πάνω από 280.000.000 άτομα με σακχαρώδη διαβήτη και στην Ελλάδα σήμερα έχουν φθάσει το 1.200.000 άτομα. Οι ειδικοί εφιστούν την προσοχή, ιδιαίτερα στα ελληνόπουλα, που συγκαταλέγονται στα πιο παχύσαρκα παιδιά της Ευρώπης.


Σχετικοί σύνδεσμοι:

Γράψε Σχόλιο

You don't have permission to register
X