fbpx

Πρόσφατα 'Αρθρα

Social Media

Vanessa Morales Olympus FKT

Vanessa Morales: «Δέος να τρέχεις στον Όλυμπο, το λίκνο του κόσμου!»

Ένα όνειρο ζωής που είχε βάλει στόχο εδώ και δύο χρόνια, εκπλήρωσε η Γαλλίδα αθλήτρια Vanessa Morales, με την ανάβασή της στην ψηλότερη κορυφή του Βουνού των Θεών. Το προσωπικό της εγχείρημα στον Όλυμπο στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία, περιγράφοντάς το μ’ ένα λιτό μήνυμα στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook, αμέσως μετά την ολοκλήρωσή του: «Η ημέρα τελείωσε μ’ έναν πολύ απαιτητικό αγώνα και περισσότερα χιλιόμετρα από το αναμενόμενο: 48,20χλμ. Ανάβαση στις 5:56 και τερματισμός στο Δίον, μέσα σε 9ω και 40λ! Ο ταχύτερος γνωστός χρόνος για γυναίκα».

Το ρολόι έδειχνε λίγο μετά τις 5 το απόγευμα και το αεράκι που φυσούσε ελαφρά κάνοντας το θρόισμα των φύλλων να ηχεί σαν μουσική στ’ αυτιά, σε συνδυασμό με τον ανέφελο ουρανό, προμήνυαν πως οι επόμενες ώρες θα κρατούσαν μακριά τα σύννεφα βροχής. Η Γαλλίδα νοσηλεύτρια και ενεργό μέλος της γαλλικής ένωσης κατά της σκλήρυνσης κατά πλάκας, Βανέσα Μοράλες, έριξε μια φευγαλέα ματιά στον ορίζοντα και στη συνέχεια «κάρφωσε» το βλέμμα προς την κορυφή του Ολύμπου.

«Ραντεβού αύριο, λοιπόν», είπε σαν να χαιρετούσε το μυθικό βουνό και μαζί με τον προπονητή της πήραν τον δρόμο της επιστροφής προς το ξενοδοχείο στο Λιτόχωρο όπου είχαν καταλύσει. Άλλωστε, για να είναι συνεπής στο ραντεβού της με την… κορυφή χρειαζόταν ξεκούραση.

Ο Μύτικας στα 2.917 μέτρα, μπορεί να μην είναι η ψηλότερη κορυφή που έχει ανέβει στην αθλητική της διαδρομή, αλλά το δέος για το «λίκνο του κόσμου», όπως περιγράφει τον Όλυμπο, την κάνει μοναδική.

Η FKT (Fastest Known Time) πρόκληση που επιχείρησε την επόμενη ημέρα (σ.σ. το περασμένο Σάββατο 29 Μαΐου), εκπλήρωσε τόσο τις αθλητικές της προσδοκίες, αφού κατέγραψε τον ταχύτερο γνωστό χρόνο για γυναίκα στη διαδρομή που ακολούθησε από το Λιτόχωρο στην κορυφή και επιστροφή στη βάση μέσω του Δίου, όσο και το όνειρό της ν’ ανέβει σ’ αυτό το ξεχωριστό βουνό, μεταφέροντας -όπως σε κάθε εγχείρημά της- μήνυμα ευαισθητοποίησης για τη σκλήρυνση κατά πλάκας.

Ένα όνειρο που είχε περιγράψει σχεδόν μια διετία πριν, μιλώντας στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, με αφορμή ένα περιστατικό που είχε προκαλέσει συγκίνηση και θαυμασμό, αφού είχε θυσιάσει ένα παγκόσμιο ρεκόρ ανάβασης στο Κιλιμάντζαρο για να σώσει τον οδηγό της μετά από πτώση του στα 5.300μ. «Ηξερα ότι το παγκόσμιο ρεκόρ μου δεν θα αναγνωρισθεί, αλλά αυτό δεν είχε καμμία σημασία μπροστά στην διάσωση του Ρόναλντ» είχε δηλώσει τότε, συμπληρώνοντας: «Θα την θυμάμαι πάντα αυτήν την όμορφη ιστορία. Το βουνό είναι μεγάλο και αυτό αποφασίζει εάν θα μας αφήσει να περάσουμε. Παρά το πρόβλημα που προέκυψε, μας άφησε να πάμε και είμαι πολύ ευγνώμων γι΄ αυτό»…

Λάτρης της φύσης και του αθλητισμού, η Μοράλες, δεν είχε επισκεφθεί μέχρι τότε την Ελλάδα, ωστόσο δήλωσε με έμφαση στο ΑΠΕ ΜΠΕ τον Σεπτέμβρη του 2019: «Η χώρα σας είναι μία απ΄ αυτές που εύχομαι να επισκεφθώ. Και γιατί όχι; Να περιηγηθώ στον Ολυμπο, το βουνό των Θεών».

> Ο αγώνας που έδωσε εκπλήρωσε τόσο τις αθλητικές της προσδοκίες, όσο και το όνειρο της ν’ ανέβει σ’ αυτό το ξεχωριστό βουνό. © B-epic Agency

 

Το εγχείρημά της στον Όλυμπο στα τέλη του Μαΐου, στέφθηκε τελικά με απόλυτη επιτυχία και η Μοράλες το περιέγραψε μ’ ένα λιτό αλλά περιεκτικό μήνυμα στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook, αμέσως μόλις ολοκλήρωσε τον αγώνα της: «Η ημέρα τελείωσε μ’ έναν πολύ απαιτητικό αγώνα και περισσότερα χιλιόμετρα από το αναμενόμενο: 48,20χλμ. Ανάβαση στις 5:56 και τερματισμός στο Δίον, μέσω του διαδρόμου EST, σε 9:40. Ο ταχύτερος γνωστός χρόνος για γυναίκα».

Vanesa Morales Olympus

Όσο για τα συναισθήματά της μόλις πάτησε στην κορυφή; «Ένιωσα μια απίστευτη χαρά να με πλημμυρίζει. Ένα συναίσθημα μοναδικό», λέει και χαριτολογώντας εξηγεί πως κάθε φορά που ανεβαίνει σε μια από τις ψηλότερες κορυφές, «νιώθω σαν ν’ ανοίγω ένα χριστουγεννιάτικο δώρο».

«Όσο πιο ψηλά τρέχω, τόσο πλησιάζω τους ανθρώπους που μου λείπουν»

Ως αθλήτρια έχει πάντα στο μυαλό της την επίτευξη του αθλητικού της στόχου – εν προκειμένω ως σύγχρονος θηλυκός Ερμής να τρέξει προς την κορυφή του Ολύμπου και πίσω στον ταχύτερο δυνατό χρόνο. Ωστόσο, αυτό που βάζει πραγματικά φτερά στα πόδια της σε κάθε αγώνα, είναι η αίσθηση πως «όσο πιο ψηλά τρέχω τόσο περισσότερο πλησιάζω στους ανθρώπους που μου λείπουν», όπως λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. Ανθρώπους όπως η μητέρα της, που έχασε δώδεκα χρόνια πριν κι έκτοτε «αναζητεί» κάθε φορά που από την κορυφή ενός βουνού έρχεται λίγο πιο κοντά στον ουρανό…

Ως νοσοκόμα, από την άλλη, βάζει καθημερινούς στόχους με τους ασθενείς της, είχε τονίσει στο ΑΠΕ ΜΠΕ, εξηγώντας την σκέψη της: «Τους ενθαρρύνω να θέτουν όμορφους στόχους, υψηλούς, αλλά εφικτούς. Η αποτυχία βλάπτει και τα τραύματα αφήνουν ίχνη. Αλλωστε, χρειάζομαι κι εγώ στόχους για να προχωρήσω. Οσο προσωρούμε, ζούμε»…

Vanessa Morales Olympus

 

Σε κάθε ανάβασή της, θέλει να ανακαλύπτει κάτι καινούργιο, παρακινούμενη από το ένστικτο ενός ανθρώπου που 37 χρόνια τώρα ζει στα βουνά. Το πώς προέκυψε η σχέση της με την συγκεκριμένη αθλητική δραστηριότητα αποκαλύπτει το ΑΠΕ ΜΠΕ στην πρώτη του γνωριμία με την Γαλλίδα ηρωίδα: Αθλήτρια του καλλιτεχνικού πατινάζ από την ηλικία των τεσσάρων ετών, η Μοράλες ασχολείται με το συγκεκριμένο άθλημα και όλοι μιλούν για ένα σπουδαίο ταλέντο. Ομως στα 16 της χρόνια, έρχεται αντιμέτωπη με ένα σύνδρομο που προκαλεί βλάβη στον μυϊκό ιστό και στα νεύρα των κάτω άκρων. Υποχρεώνεται να σταματήσει τον πρωταθλητισμό, βρίσκει διέξοδο στο τρέξιμο στο δάσος και το πρόβλημα εξαφανίζεται. Όμως πέντε χρόνια αργότερα, το σύνδρομο επανέρχεται και αναγκάζεται να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση στις γάμπες. Μετά από μία μεγάλη περίοδο αποθεραπείας, αισθάνθηκε την ανάγκη να δοκιμάσει τα όριά της στην ορειβασία, είχε εκμυστηρευτεί στο ΑΠΕ ΜΠΕ η Μοράλες.

Ο Όλυμπος όμως, «ξύπνησε» μέσα της την επιθυμία να ανακαλύψει κάτι περισσότερο αλλά και να γιορτάσει την επιτυχία της παρέα με… τους δώδεκα θεούς του! «Όλο το ιστορικό κομμάτι που περιβάλλει τον Όλυμπο έχει μεγάλο ενδιαφέρον όπως και το απαράμιλλης ομορφιάς τοπίο. Από τη μια η κορυφή κοντά στα 3.000 μέτρα και από κάτω η θάλασσα. Όλο αυτό είναι πολύ ωραίο», τονίζει.

«Ο Ολύμπος είναι το λίκνο του κόσμου. Η μυθολογία και η Ιστορία της αρχαίας Ελλάδας είναι κάτι που διδασκόμαστε από παιδιά», σημειώνει και εξηγεί πως πρώτος στόχος της ανάβασής της στο μυθικό βουνό, δεν ήταν να κατοχυρώσει κάποιο ρεκόρ αλλά να μοιραστεί την εμπειρία της και μέσα απ’ αυτή ν’ αφηγηθεί τη δική της ξεχωριστή ιστορία.

«Δεν περιμένω αναγνώριση. Με ενδιαφέρει να μοιράζομαι την εμπειρία μου. Είναι και ο λόγος για τον οποίο προσπαθούμε να τραβήξουμε φωτογραφίες όπου πάμε και ταξιδεύουμε για άλλους ανθρώπους που δεν μπορούν να ταξιδέψουν», τονίζει, επισημαίνοντας πως σ’ αυτό το ταξίδι έχει «συνοδοιπόρους» τους ανθρώπους με σκλήρυνση κατά πλάκας, στους οποίους και είναι αφιερωμένη κάθε της ανάβαση.

 

Αθλήτρια και προπονητής με δέσιμο… ουμανιστικό

Τη Βανέσα Μοράλες προπονεί εδώ και μια οχταετία ο Στεφάν Μπρινιολί, ο οποίος μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για τη «χημεία» μεταξύ αθλητή και προπονητή, εξηγεί πως αυτό που τους δένει είναι το κοινό αίσθημα ανθρωπισμού που μοιράζονται. Ασχολούμενος κι αυτός ως νοσηλευτής με τον χώρο της ψυχικής υγείας, στο κέντρο της φιλοσοφίας του έχει πάντα τον άνθρωπο. «Οκτώ χρόνια προπονώ τη Βανέσα. Αυτό που μας ενώνει είναι το ουμανιστικό κομμάτι. Είμαι κι εγώ, κατά βάση, νοσηλευτής με παράλληλη οικογενειακή ζωή. Στηρίζω και προπονώ τη Βανέσα γιατί είναι μαχητική, αγωνίστρια, έχει αγάπη για τη ζωή. Βρίσκει ο ένας στον άλλο τα ίδια χαρακτηριστικά. Για εμένα, το ψυχολογικό κομμάτι είναι πολύ σημαντικό», λέει.

Η προπόνηση κατά τη διάρκεια της πανδημίας κάθε άλλο παρά εύκολη ήταν, αφού η Μοράλες έπρεπε να περνά πολλές ώρες στο νοσοκομείο, δίνοντας αυτή τη φορά έναν διαφορετικό αγώνα, αυτόν κατά της Covid-19. Η προπόνηση, όπως λένε, γινόταν εξ αποστάσεως, όταν το επέτρεπαν οι συνθήκες. Ωστόσο, οι δυο τους μαζί με τον Αουρέλιο Βαλεντίνο, ο οποίος τρέχει κομμάτια της διαδρομής στο πλάι της Μοράλες, φωτογραφίζοντας και βιντεοσκοπώντας την προσπάθειά της, είναι μια πολύ δεμένη ομάδα. «Είναι αλήθεια ότι από τη στιγμή που άρχισα να προπονούμαι με τον Στεφάν, το τρέξιμο, το ατομικό άθλημα, έγινε αίφνης για εμένα το πιο συλλογικό», εξομολογείται η Γαλλίδα αθλήτρια.

 

«Σ’ αυτή την πανδημία, το σημαντικό είναι να συνεχίσουμε να ζούμε»

Ως άνθρωποι που ασχολούνται με τον χώρο της υγείας, η Βανέσα Μοράλες και ο προπονητής της γνώρισαν από πρώτο χέρι το άγριο πρόσωπο της πανδημίας που άφησε σε όλους μια τεράστια ψυχολογική πληγή, όπως λένε. «Το άγχος να κολλήσεις, η απομόνωση, η έλλειψη κοινωνικότητας και η κούραση απ΄ όλο αυτό, αύξησαν τις ψυχολογικές διαταραχές. Δεν έχουμε τα μέσα για την αντιμετώπισή τους. Ακόμη και για εμάς τους νοσηλευτές ήταν, από ψυχολογικής πλευράς, πολύ κουραστικό», τονίζουν.

«Στην αρχή, ήταν κάτι το άγνωστο. Σήμερα αυτό που προέχει είναι το ψυχολογικό κομμάτι και τα οικονομικά μέσα. Σε κάθε περίπτωση, σ’ αυτή την πανδημία, το σημαντικό είναι να συνεχίσουμε να ζούμε, να συνεχίζουμε να θέτουμε στόχους και κυρίως για τους νέους μας, οι οποίοι στερήθηκαν πολλά», υπογραμμίζουν με μια φωνή.

Ελπίζουν, άλλωστε, ότι την επόμενη φορά που θα ανέβουν και πάλι στον Όλυμπο, η πανδημία θα είναι παρελθόν κι όλα όσα ζει η ανθρωπότητα εδώ και περισσότερο από έναν χρόνο, ένας μακρινός εφιάλτης.

 

Με πληροφορίες: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Γράψε Σχόλιο

You don't have permission to register
X