fbpx

Πρόσφατα 'Αρθρα

Social Media

Γ. Ζαχαριάδης

Γ. Ζαχαριάδης – Δόλιχος 2022: «Η ζωή ενός ανθρώπου έχει μεγαλύτερη αξία από έναν τερματισμό αγώνα»

Ο Γιώργος Ζαχαριάδης, γνωστός οπαδός της Ένωσης που ο κόσμος τον γνωρίζει ως ΤΕΜΟΝΑΕΚ.

Αστυνομικός στο επάγγελμα, ξεκίνησε το τρέξιμο από τότε που θα έδινε τα αθλήματα για να εισαχθεί στη σχετική σχολή. Έκτοτε συνεχίζει τους δρόμους μεγάλων αποστάσεων ακάθεκτος, με τους υπερμαραθωνίους να είναι πλέον η ενασχόλησή του εκτός υπηρεσίας.

Ξεκίνησε τον μαραθώνιο το 2010 και από τότε συμμετείχε στον Ευχίδειο άθλο, στο Σπάρταθλον, στον Δρόμο Αθανάτων και στον Αυθεντικό Φειδιπίδειο δρόμο. Πέρσι.

Μάλιστα έβαλε στόχο και τον κατάφερε, να κάνει τη διαδρομή από την Παναγία Σουμελά Καστανιάς Βέροιας μέχρι έφτασε την Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά στην Ματσούκα-Τραπεζούντας, τρέχοντας 1.924 χιλιόμετρα σε 27 ημέρες.

Γεννημένος στην Πτολεμαΐδα, Πόντιος στην καταγωγή, κάτι που όχι μόνο δεν κρύβει, αλλά φροντίζει να αναδεικνύει, τρέχει πάντα ερασιτεχνικά, δεν τον ενδιαφέρει ο χρόνος (αν και έχει σημαντικές επιτυχίες στο παλμαρέ του) παρά μόνο να τερματίσει, ενώ πάντα φοράει το έμβλημα και τα χρώματα της αγαπημένης του ΑΕΚ. Άλλωστε, εκεί οφείλεται και το ΤΕΜΟΝΑΕΚ (Τ΄ Εμόν + ΑΕΚ), «Η δική μου ΑΕΚ».

Ο Γιώργος Ζαχαριάδης εξιστορεί στο iRun την εμπειρία του που έζησε στον Δόλιχο Δρόμο, στέλνοντας το δικό του μήνυμα ζωής:

«Ένα δύσκολο ταξίδι τελείωσε γεμάτο περιπέτειες, γεμάτο γνώσεις.

Αφιερωμένο στους γονείς μου Κωνσταντίνο και Ελένη και στην αδελφή μου Παρθένα, τους οποίους έχασα πρόσφατα και μνημόνευσα καθ’οδόν στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, όπου είχα την ευλογία να παρευρεθώ στη Θεία λειτουργία, στον “Σταθμό 12” (119ο χλμ) Χάραδρο Πατρών, μετά τη γέφυρα του Ρίο ανεβαίνοντας για το Παναχαϊκό όρος.

Ξεκινήσαμε το ταξίδι μαζί με τον φίλο δρομέα Γιάννη Παπαμιχαήλ ο οποίος συνήλθε από την περιπέτεια που έζησε πρόσφατα αφού είχε τραυματιστεί στον κεντρικότερο δρόμο της χώρας, στην Λ. Αμαλίας, μπροστά στη Βουλή των Ελλήνων, πέφτοντας με το ποδήλατό του μέσα σε μία τρύπα, η οποία ακόμη υπάρχει εκεί στο Τραμ (!!!) και μαζί πήραμε την δύσκολη απόφαση να διακόψουμε στον Σταθμό “Βαλμαντούρα” κάπου στο 162 χλμ. αφού είχαμε ήδη χάσει πολύτιμο χρόνο μετά από ένα περιστατικό με φίλο δρομέα, ο οποίος είχε ανάγκη από φροντίδα και του την προσφέραμε όπως μπορούσαμε.

Γ. Ζαχαριάδης

Ο δρομέας (αλλοδαπός), γνωστός στον χώρο των μεγάλων αποστάσεων στην Ελλάδα, είχε ανάγκη από φροντίδα κι έπρεπε να φτάσει σε χώρο για παροχή βοηθειών, αφού η περιοχή όπου τον συναντήσαμε δεν ήταν προσβάσιμη εύκολα με αυτοκίνητο, εκεί επάνω στο “Κεφαλόβρυσο” κατεβαίνοντας από το Παναχαϊκό όρος μέσα στη ζέστη, ούτε υπήρχε η δυνατότητα τηλεφωνικής επικοινωνίας. Δεν σκεφτήκαμε καθόλου αν θα περάσει ο χρόνος και θα “κοπούμε”, η μόνη μας σκέψη ήταν να μην πάθει κάτι άλλο ο δρομέας και δεν μπορέσουμε να τον φροντίσουμε. Έτσι πήραμε την απόφαση να τον κρατάμε και να περπατάμε χαλαρά, ευτυχώς πλέον σε κατηφόρα και σιγά σιγά να πλησιάζουμε στον κοντινότερο σταθμό. Κάποια στιγμή ο δρομέας δεν αισθανόταν και πάλι καλά και ο φίλος Γιάννης με τις γνώσεις του, έκανε ότι ήταν δυνατόν ενώ εγώ άρχισα να τρέχω όσο πιο γρήγορα μπορούσα να φτάσω στον σταθμό να ενημερώσω σχετικά. Ευτυχώς, έφτασα εγκαίρως, και το αυτοκίνητο της διοργάνωσης, έφτασε στους δρομείς και όλα πήγαν καλά και ο δρομέας άρχισε να συνέρχεται και χαρήκαμε όλοι.

Ο διοργανωτής του αγώνα, κ. Γιάννης Γερμακόπουλος, βλέποντας όλα αυτά, έκανε την πρόταση να συνεχίσουμε τον αγώνα μας, έστω και εκτός χρόνου, πιστεύοντας στις δυνάμεις μας, ότι ίσως κάποια στιγμή, σε κάποια σημεία, “θα κερδίσουμε” χρόνο και επανέλθουμε εντός χρόνου!

Γ. Ζαχαριάδης

Όμως είχε περάσει αρκετός χρόνος αφού περπατούσαμε σχεδόν 4-5 χλμ, έχοντας από κοντά τον αλλοδαπό φίλο μας δρομέα. Ήταν δύσκολη απόφαση να σταματήσουμε, δεν θέλαμε να φέρουμε σε δύσκολη θέση την διοργάνωση, ούτε να δώσουμε αφορμές για διάφορα σχόλια, ενδεχομένως από άτομα που δεν γνώριζαν μέχρι τότε το τι είχε συμβεί. Άλλωστε υπάρχουν και κανονισμοί, που δεν το επιτρέπουν και ευχαριστούμε θερμά τον κύριο Γερμακόπουλο για την απόφασή του και την πρότασή του, εκτιμώντας την κίνησή μας με τον Γιάννη Παπαμιχαήλ, μας πρόσφερε το Μετάλειο Τιμής, αναγνωρίζοντας την προσφορά μας, τη συνδρομή μας στο φίλο δρομέα.

Αρχικά, δεν θέλαμε να ανακοινώσουμε συτήν την ενέργεια από σεμνότητα και σεβασμό τόσο στον δρομέα και στην διοργάνωση αλλά και από τις αρχές που πιστεύουμε. Όμως μετά από τις ευχαριστίες και την τιμητική κίνηση εκ μέρους της διοργάνωσης, η οποία θέλησε να μοιραστούμε και να γνωστοποιήσουμε το περιστατικό, νιώσαμε την ανάγκη να το μοιραστούμε μαζί.

Μετά το περιστατικο αυτό, ξημέρωσε η Κυριακή της Καλής Σαμαρείτιδος … τίποτα δεν είναι τυχαίο.

Γ. Ζαχαριάδης

Ευχαριστούμε όλους όσους με τον τρόπο τους προσπάθησαν να μας κάνουν να νιώσουμε όμορφα, αφού έβλεπαν ότι νιώθαμε δυνατοί και αποφασισμένοι να τερματίσουμε τον αγώνα και παρά την διαβεβαιωση και πρόταση απο την διοργάνωση, να τρέξουμε έστω και εκτός χρόνου. Στον σταθμό Βαλμαντούρα, (Στ. 17, 162 χλμ), συναντήσαμε κι άλλους δρομείς, οι οποίοι για διάφορους λόγους σταμάτησαν την προσπάθειά τους και όλοι μαζί, αρχίσαμε ένα ωραίο “γλέντι” καταναλώνοντας τις μπύρες και τα ορεκτικά κάτω από τα πλατάνια.

Η ζωή ενός ανθρώπου έχει μεγαλύτερη αξία από έναν τερματισμό αγώνα.

Έτσι λοιπόν τελείωσε το ταξίδι μας και ανανεώσαμε το ραντεβού μας για τέλη Απριλίου 2023»,.

Γράψε Σχόλιο

You don't have permission to register
X