fbpx

40ός Αυθεντικός Μαραθώνιος: «Η υπόσχεση του 2013» (Ναπολέων Χαρακλιάς)

Ναπολέων και Κωνσταντίνος, δέκα χρόνια μετά

Newsroom
40ός Αυθεντικός Μαραθώνιος

«Κωνσταντίνε τι λες, θα μας αξιώσει ο θεός να είμαστε πάλι εδώ το 2023;»! Αυτό το ερώτημα τέθηκε στις 10 Νοέμβριου του 2013 στο Καλλιμάρμαρο μετά τον τερματισμό μας στον 31ο μαραθώνιο Αθηνών.

Η απάντηση ήταν «εφόσον τερμάτισες αυτό τον αγώνα, σίγουρα ναι!».

Ηταν ο πρώτος μου μαραθώνιος με όχι και τόσο καλή προετοιμασία. Ακόμα και τώρα είναι ζωντανές οι δυσκολίες που αντιμετώπισα μετά το πρώτο μισό. Ανηφόρες, ζέστη, άλγος, ναυτία και σκέψεις εγκατάλειψης.

Το φιλαράκι μου όμως χαλαρός, και έχοντας ήδη την εμπειρία δύο μαραθωνίων στα πόδια του, ακολουθώντας με πολύ μεγάλη υπομονή τον βραδυποριακό – ταλαιπωριακό συναθλητή του, με εμψύχωνε συνεχώς και κατάφερα τελικά να τερματίσω στο Καλλιμάρμαρο! Η συγκίνηση απερίγραπτη.

Δέκα χρόνια μετά, βρέθηκα και πάλι με τον Κωνσταντίνο στον Μαραθώνα για την αφετηρία του 40ού Μαραθωνίου. Αυτήν τη φορά, έχοντας στα πόδια μου πάνω από 30 μαραθώνιους, ήμουν ασφαλώς πιο έτοιμος από ποτέ για μια καλή επίδοση.

Ζώντας χρόνια στο Ηνωμένο Βασίλειο, συναντήθηκα ξανά με τον Κωνσταντίνο (είχαμε βέβαια κρατήσει επικοινωνία όλα αυτά τα χρόνια) και μου εκμυστηρεύτηκε ότι η προετοιμασία του ήταν ελλιπής, αλλά θα έδινε τον καλύτερό του εαυτό για να τερματίσει, όπως και το 2013.

40ός Αυθεντικός Μαραθώνιος

Ο επετειακός αυτός αγώνας ξεκίνησε για μας την Παρασκευή στο εκθεσιακό κέντρο, όταν παραλάβαμε τα νουμεράκια μας. Οι απαραίτητες φωτογραφίες, τα δωράκια για φίλους και συγγενείς, συνομιλίες με δρομείς από όλον τον κόσμο, εγγραφή για τον μαραθώνιο της Ρώμης τον Μάρτιο του 2024!

Το Σάββατο επίσκεψη στο Καλλιμάρμαρο για τα 10 χιλιόμετρα ως θεατές, απορροφώντας την ενέργεια χιλιάδων δρομέων με τις πολύχρωμες αθλητικές τους περιβολές. Νιώσαμε έτοιμοι για τη μεγάλη μέρα.

Κυριακή 06:30 συνάντηση έξω από τον Ευαγγελισμό για την επιβίβασή μας στα λεωφορεία. Δρομείς από όλο τον κόσμο, συζητήσεις για τον καιρό, προηγούμενες εμπειρίες από τον κλασικό, γέλια και χαμόγελα, ακόμα και από τον οδηγό του λεωφορείου.

Φτάνοντας στον Μαραθώνα μια γιορτή / ένα πανηγυράκι. Επισκεφτήκαμε τον χώρο με τους elite. Ευχήθηκα καλή επιτυχία στον περσινό νικητή Χαράλαμπο Πιτσώλη που έτυχε εκείνη τη στιγμή να προθερμαίνεται δίπλα μου!

Στη συνέχεια στο block, έτοιμοι για τον αγώνα. «Είστε όλοι νικητές και μόνο που βρίσκεστε στην εκκίνηση», ακούστηκε από τα μεγάφωνα, ενισχύοντας ακόμα περισσότερο την αδημονία μας για την εκκίνηση.

Ωρα 09:20 και το γκρουπ μας αναχωρεί. «Πάμε φίλε» αναφωνώ, «ραντεβού στην Αθήνα» απαντά.

Αρκετές ώρες μετά, το Καλλιμάρμαρο! Εκεί πλέον ξεχνάς τα πάντα – νιώθεις Σπύρος Λούης – Ολυμπιονίκης (ευσεβείς πόθοι)! Πριν βέβαια από τη θέα του σταδίου και το ‘glory’ του μεταλλίου, ο δρόμος δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα.

40ός Αυθεντικός Μαραθώνιος

Κωνσταντίνος Μπέζος και Ναπολέων Χαρακλιάς τερματίζουν μαζί, όπως και το 2013

Ο δρόμος για το Καλλιμάρμαρο

Στο ίδιο έργο θεατές 10 χρόνια μετά, αλλά αντίστροφα. Η ελλιπής προετοιμασία στα μισά της διαδρομής έκανε ξανά την επίσκεψή της.

«Ζαλίζομαι» μου λέει, «πρέπει να σταματήσω». Στάση για λίγο, ενυδάτωση, τζελάκι, βελτίωση και η ζωή τραβά την ανηφόρα.

Ρυθμός αργός και αγωνία για την έκβαση του αγώνα. Δεύτερο pit stop. Λίγα λεπτά, και πάλι το ένα πόδι μπροστά από το άλλο.

Οι εθελοντές σε κάθε σταθμό, αλλά και οι θεατές κατά τη διάρκεια της διαδρομής, να μας εμψυχώνουν φωνάζοντας το ονόματά μας. High fiving, καθώς και πηγαδάκια με άλλους δρομείς, έδιναν με τον τρόπο τους τζούρες ενέργειας.

32ο χιλιόμετρο. «Παιδιά, ένας κατήφορος έχει μείνει», ακούστηκε από μακριά – μια ακόμα πηγή ενέργειας! Η μουσική και ο θόρυβος της πόλης όσο πλησίαζε η γη της επαγγελίας, γίνονταν όλο και πιο δυνατοί. Ενα λεπτό τρέξιμο – ένα λεπτό περπάτημα τα τελευταία 5 χιλιόμετρα!

Ηρώδου Αττικού. Εκεί πλέον ξεχνάς τις κάθε δυσκολίες που πέρασες, και ξαφνικά σπριντάρεις για τον τερματισμό. Δέκα χρόνια μετά, τερματίζεις μαζί με το φιλαράκι σου, υψώνοντας τις γροθιές σου.

Η συγκίνηση απερίγραπτη.

Η πρόεδρος του ΣΕΓΑΣ, κυρία Σοφία Σακοράφα, στον τερματισμό να χαιρετίζει και να χαμογελά σε όλους τους δρομείς. Και το κερασάκι στη τούρτα – το «ευχαριστώ» του Κωνσταντίνου για τη βοήθεια και τη συμπαράσταση, καθώς και για την υπόσχεση που είχαμε δώσει το 2013 ότι σε δέκα χρόνια θα είμαστε πάλι εδώ.

Μοναδικές στιγμές. Μια τέλεια διοργάνωση. The best marathon ever.

Αυτό το buzz του μαραθωνίου είναι κάτι που τελικά γίνεται εθισμός! Ραντεβού το 2024!

Don’t outrun the joy of running

 

 

Δημοφιλη Αρθρα